Η πτώση της κατανάλωσης ελαιολάδου στην Ευρώπη αποδίδεται στα προβλήματα της συγκομιδής και στις υψηλότερες τιμές
Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιολάδου, οι πρόσφατες κακές σοδειές στην Ιταλία και την Ισπανία έχουν οδηγήσει σε μείωση της κατανάλωσης ελαιολάδου.
Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιολάδου (IOC), η παγκόσμια κατανάλωση ελαιολάδου έχει αυξηθεί κατά 1,8 φορές από το 1990/1991, ενώ τα προσωρινά στοιχεία δείχνουν αύξηση 4,6% κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους.
Αυτή η αύξηση της κατανάλωσης οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις χώρες που δεν είναι μέλη του IOC, το μερίδιο των οποίων στην κατανάλωση ελαιολάδου αυξήθηκε από 11% σε 24% κατά την ίδια περίοδο 25 ετών.
Η μεγαλύτερη αύξηση σε αυτή την ομάδα καταγράφεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου η κατανάλωση αυξήθηκε από 88.000 μετρικούς τόνους το 1990/1991 σε πάνω από 300.000 το 2015/2016. Ωστόσο, η κατά κεφαλήν κατανάλωση στις ΗΠΑ παραμένει σχετικά χαμηλή στα 0,9 κιλά το 2014, ποσότητα που είναι αντίστοιχη με χώρες όπως ο Καναδάς και η Νορβηγία, σύμφωνα με το IOC.
Κατά την ίδια χρονική περίοδο, η συνολική κατανάλωση της ΕΕ — στην οποία κυριαρχούν οι χώρες παραγωγής Ισπανία, Ιταλία και Ελλάδα — αυξήθηκε ελαφρώς, φτάνοντας σε υψηλά επίπεδα το 2004/2005, πριν αρχίσει να μειώνεται σταθερά και πάλι.
Η Ελλάδα εξακολουθεί να ηγείται στην ετήσια κατά κεφαλήν κατανάλωση με 12,8 κιλά το 2014 (ακολουθούμενη από την Ισπανία με 11,4 κιλά και την Ιταλία με 10,5 κιλά), αλλά καταναλώνει σήμερα περίπου 50% λιγότερο σε όγκο από ό,τι το 2004/2005.
Ενώ ορισμένες από τις τάσεις στην ΕΕ οφείλονται εν μέρει σε άλλους παράγοντες (στην περίπτωση της Ελλάδας, στην οικονομική κρίση), ένας πιθανός παράγοντας που συνέβαλε στις πρόσφατες μειώσεις της κατανάλωσης στις χώρες παραγωγής είναι η χαμηλότερη παραγωγή στις πρόσφατες συγκομιδές και οι επακόλουθες υψηλότερες τιμές.
Για παράδειγμα, το 2005/2006 και το 2014/2015, τα στοιχεία δείχνουν ότι η παραγωγή της ΕΕ μειώθηκε και οι τιμές εκτοξεύτηκαν. Η τελευταία από αυτές τις δύο περιόδους συγκομιδής συσχετίζεται με μια χρονιά ξηρασίας στην Ισπανία και τις επιπτώσεις του Xyllela fastidiosa στην Ιταλία, οι οποίες και οι δύο επηρέασαν σαφώς τη συνολική παραγωγή.
Οι μη παραγωγικές χώρες εντός της ΕΕ καταναλώνουν επίσης ελαφρώς περισσότερο συνολικά, αν και η πλειονότητα αυτών των χωρών δεν καταναλώνει περισσότερο από 1 κιλό κατά κεφαλήν ετησίως.
Εν τω μεταξύ, η αύξηση μεταξύ άλλων μελών της ΔΟΕ, όπως η Τουρκία, το Μαρόκο και η Αλγερία, ήταν αξιοσημείωτη (πάνω από εννέα φορές στην Αλγερία), με την κατά κεφαλήν κατανάλωση για κάθε χώρα να κυμαίνεται κάτω από 4 κιλά ετησίως.