Χαμηλή ζήτηση για ελιές Καλαμάτας στην Ελλάδα

Χιλιάδες τόνοι ελιών Καλαμάτας παραμένουν αδιάθετοι σε πολλές παραγωγικές περιοχές της χώρας, λόγω της πανδημίας και του κλεισίματος των εστιατορίων.

Στον απόηχο της πανδημίας, η ζήτηση για ελιές Καλαμάτας (γνωστές και ως ελιές Καλαμόν) έχει καταρρεύσει στην Ελλάδα, καθώς μεγάλο μέρος της σοδειάς του 2019 παραμένει αδιάθετο και οι τιμές κυμαίνονται σε χαμηλά επίπεδα σε πολλές ελαιοπαραγωγικές περιοχές της χώρας.

Πολλοί καλλιεργητές έχουν αφήσει τους ελαιώνες τους ακαλλιέργητους και τώρα είναι γεμάτοι ζιζάνια. Το κράτος θα έπρεπε να είχε ελέγξει την κατάσταση με κάποιον τρόπο. Αν τα πράγματα δεν αλλάξουν γρήγορα, θα τους εγκαταλείψουμε.– Γιώργος Λουκάς, παραγωγός στη Φθιώτιδα

Στην περιοχή της Αιτωλίας-Ακαρνανίας στην κεντρική-δυτική Ελλάδα, όπου παράγεται περισσότερο από το ήμισυ της εθνικής παραγωγής ελιών Καλαμάτας, μόνο ένα μικρό μέρος της φετινής συγκομιδής έχει απορροφηθεί από την αγορά μέχρι στιγμής.

«Φαινόταν να είναι μια καλή χρονιά και οι ελιές πωλούνταν κανονικά, αλλά η πανδημία ήταν ένα μεγάλο πλήγμα που είχε ως αποτέλεσμα το 70 με 80 τοις εκατό της παραγωγής μας να παραμείνει αδιάθετο», δήλωσε ο Φώτης Ακρίδας, πρόεδρος του Συνεταιρισμού Παραγωγών Αιτολικού.

«Οι ελιές πωλούνταν κυρίως στο εξωτερικό και σε εστιατόρια. Η τιμή για ένα κιλό ελιές κυμαίνεται μεταξύ 0,82 € (0,92 $) και 1,22 € (1,38 $) και αναγκαστήκαμε να πουλήσουμε ακόμη και στα 0,80 € (0,90 $). Πώς θα καλύψουμε τις ανάγκες μας την επόμενη σεζόν; Δεν υπάρχει πραγματικό ενδιαφέρον από τους εμπόρους να αγοράσουν, καθώς η ζήτηση στην αγορά είναι περιορισμένη», πρόσθεσε ο Ακρίδας.

Ο Ακρίδας παραπονέθηκε επίσης ότι οι παραγωγοί επιτραπέζιων ελιών εξαιρέθηκαν από την κρατική οικονομική στήριξη προς τους ευάλωτους επιχειρηματικούς τομείς που επλήγησαν από την πανδημία και υπογράμμισε ότι απαιτούνται ενέργειες για να ζητήσουν αποζημίωση για τις απώλειες εισοδήματός τους.

Παρόμοια προβλήματα για τους παραγωγούς ελιάς Καλαμάτας προέκυψαν και σε άλλες περιοχές της χώρας, όπως η Φθιώτιδα και η Λακωνία, με ανύπαρκτη ζήτηση και πενιχρές τιμές.

«Η κατάσταση είναι δραματική», δήλωσε ο παραγωγός Γιώργος Λούκας από τη Φθιώτιδα. «Όλη η παραγωγή μας παραμένει στα δοχεία και πιθανότατα θα δώσουμε τις ελιές για μεταποίηση την επόμενη σεζόν. Δεν είναι κερδοφόρο να πουλάμε στα 0,80 ευρώ (0,90 δολάρια) το κιλό. Πολλοί καλλιεργητές έχουν αφήσει τους ελαιώνες τους αφύλακτους και τώρα είναι γεμάτοι ζιζάνια. Το κράτος θα έπρεπε να είχε ελέγξει την κατάσταση με κάποιον τρόπο. Αν τα πράγματα δεν αλλάξουν γρήγορα, θα τους εγκαταλείψουμε».

Ως αποτέλεσμα της στασιμότητας της αγοράς ελιάς, τα καταστήματα γεωργικών ειδών που λειτουργούν στις ελαιοπαραγωγικές περιοχές δεν μπορούν να πουλήσουν εξοπλισμό και λιπάσματα στους ελαιοκαλλιεργητές που βρίσκονται σε δυσχερή θέση, επιβαρύνοντας έτσι την απώλεια εσόδων στον τομέα.

«Όλες οι παραγωγικές ζώνες του κλάδου αντιμετωπίζουν εμπόδια και απαιτούνται μέτρα», δήλωσε ο γεωπόνος και αγρότης Ανδρέας Χαραλάμπους από το Μεσολόγγι. «Οι αρχές πρέπει να εξηγήσουν γιατί φτάσαμε σε αυτό το κρίσιμο σημείο».

Οι παραγωγοί έχουν ζητήσει από το Υπουργείο Γεωργίας να θεσπίσει ελάχιστες εγγυημένες τιμές για τις επιτραπέζιες ελιές, ενώ οι έμποροι και οι εξαγωγείς να παρέχουν στοιχεία για τις εξαγωγές, προκειμένου να εντοπιστούν οι αιτίες για τις οποίες η εγχώρια παραγωγή ελιών Καλαμάτας παραμένει αδιάθετη.