Ο κλάδος του ελαιολάδου στην Αργεντινή συνεχίζει να αντιμετωπίζει προκλήσεις

Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο για τον κλονιζόμενο κλάδο ελαιολάδου της Αργεντινής, ο οποίος βρίσκεται σε δύσκολη οικονομική θέση λόγω της στασιμότητας των τιμών και της αύξησης του κόστους παραγωγής.

Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο για τον κλάδο ελαιολάδου της Αργεντινής, ο οποίος, παρά τις καλές επιδόσεις του σε διεθνείς διαγωνισμούς τροφίμων τα τελευταία χρόνια, βρίσκεται σε οικονομική δυσχέρεια λόγω, μεταξύ άλλων, της στασιμότητας των τιμών της αγοράς και της αύξησης του κόστους παραγωγής.

Η πρόσφατη κρίση ήρθε στην προσοχή της κυβέρνησης στις αρχές Ιανουαρίου, όταν εκπρόσωποι του αγροτικού τομέα στην επαρχία Καταμάρκα της Αργεντινής ζήτησαν ομοσπονδιακή βοήθεια μετά την κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Η κυβέρνηση ανταποκρίθηκε απαλλάσσοντας τους ελαιοπαραγωγούς της περιοχής από την καταβολή δημοτικών φόρων και τελών για τους επόμενους έξι μήνες.

Τώρα, αναφορές δείχνουν ότι η Μεντόζα, μια άλλη σημαντική περιοχή παραγωγής ελαιολάδου, αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα.

«Ο κλάδος περνάει μια πολύ δύσκολη περίοδο», δήλωσε αυτή την εβδομάδα ο Αρμάντο Μανσούρ, πρόεδρος της Asociación Olivícola de Mendoza (ASOLMEN), στην τοπική εφημερίδα Los Andes. «Έχουμε πτώση των διεθνών τιμών και αύξηση του κόστους παραγωγής, γεγονός που μας αφήνει με πολύ μικρό περιθώριο κέρδους».

Μεταξύ των άλλων παραγόντων που επιδεινώνουν το πρόβλημα είναι η τρέχουσα κατάσταση του κλάδου του ελαιολάδου παγκοσμίως. Η Αργεντινή ελέγχει μόλις το 2% της παγκόσμιας αγοράς ελαιολάδου, η οποία κυριαρχείται από μεγάλους παραγωγούς όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ελλάδα. Εν μέσω της πρόσφατης οικονομικής αναταραχής στην Ευρώπη, οι εγχώριες αγορές σε αυτές τις χώρες αντιμετωπίζουν δυσκολίες, με αποτέλεσμα να υλοποιούνται επιδοτούμενες από την κυβέρνηση εκστρατείες για την πώληση ευρωπαϊκών προϊόντων στο εξωτερικό και τη διατήρηση των τιμών σε ανταγωνιστικά χαμηλά επίπεδα. Ανίκανοι να ανεβάσουν την τιμή του ελαιολάδου και να συγκρατήσουν το κόστος παραγωγής, οι σχετικά μικροί παραγωγοί της Αργεντινής μένουν πίσω.

Πόσο ακριβώς έχουν πέσει αυτές οι τιμές τα τελευταία χρόνια; Σύμφωνα με την εφημερίδα Los Andes, το ελαιόλαδο πωλούταν 3.600 δολάρια ανά τόνο το 2009. Μέχρι το 2010, η τιμή του ελαιολάδου είχε πέσει στα 3.100 δολάρια ανά τόνο και σήμερα κυμαίνεται γύρω στα 2.400 δολάρια.

Η πτώση των διεθνών τιμών του ελαιολάδου δεν θα ήταν τόσο επιζήμια για τη βιομηχανία της Αργεντινής αν η πλειοψηφία των προϊόντων της πωλούνταν στην εγχώρια αγορά. Ωστόσο, λιγότερο από το 30% των ελαιολάδων της χώρας καταναλώνεται εσωτερικά, ενώ το υπόλοιπο εξάγεται. Οι επίμονα υψηλοί φόροι εξαγωγής της Αργεντινής δεν κάνουν παρά να περιπλέκουν περαιτέρω την κατάσταση για τους παραγωγούς ελαιολάδου, για να μην αναφέρουμε τον υψηλό πληθωρισμό και ένα δολάριο ΗΠΑ που δεν υποχωρεί.

Ο Μανσούρ υπενθύμισε στους δημοσιογράφους ότι δεν είναι η πρώτη φορά που οι ελαιοπαραγωγοί της Μεντόζα αντιμετωπίζουν δυσκολίες. «Προσπαθούμε να λάβουμε βοήθεια για να ανακουφίσουμε την κατάσταση. Στις 27 Σεπτεμβρίου καλέσαμε την κυβέρνηση της Μεντόζα να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τον κλάδο, και επαναλάβαμε το αίτημα αυτό στις 8 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους».

Σε αντίθεση με την άμεση ανταπόκριση της κυβέρνησης στην Καταμάρκα, η Μεντόζα δεν έχει λάβει ακόμη βοήθεια. Ο Μανσούρ επισήμανε: «Στις 22 Φεβρουαρίου μας απάντησαν δίνοντάς μας έναν αριθμό τηλεφώνου και έναν αριθμό αναφοράς για να ενημερωθούμε για τον τρόπο διαχείρισης της κατάστασης. Δεν έχουμε ακόμη συγκεκριμένα αποτελέσματα».

Ο Μανσούρ εξήγησε ότι η επαρχιακή κυβέρνηση είχε υποσχεθεί 600 πέσος (περίπου 150 δολάρια) σε κάθε εργαζόμενο, εφόσον οι τοπικοί καλλιεργητές μπορούσαν να προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία για τη σοβαρότητα της κατάστασης. Στη συνέχεια, η ASOLMEN χρηματοδότησε μια μελέτη με το Τμήμα Αγροτικής Οικονομίας και Επιστημών του Εθνικού Πανεπιστημίου του Κούγιο. «Αναγνώρισαν τις προσπάθειές μας, αλλά ακόμα δεν έχουμε αποτελέσματα», είπε ο Μανσούρ.

Ο Μανσούρ πρόσθεσε επίσης: «Αντιλαμβανόμαστε ότι η σχετική σημασία της βιομηχανίας ελαιολάδου είναι μεγαλύτερη στην Καταμάρκα παρά στη Μεντόζα, αλλά εξακολουθούμε να μιλάμε για έναν πολύ σημαντικό τομέα για τη Μεντόζα».