Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο μειώνει τη μεταγευματική γλυκόζη μετά από γεύμα με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη σε άτομα με διαβήτη τύπου 1
Νέα έρευνα δείχνει ότι το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο μειώνει τα επίπεδα γλυκόζης μετά το γεύμα σε άτομα με διαβήτη τύπου 1, μετά την κατανάλωση γεύματος με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη
Ο έλεγχος των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα είναι εξαιρετικά σημαντικός τόσο για τους διαβητικούς τύπου 1 όσο και για τους διαβητικούς τύπου 2. Για τον σκοπό αυτό, συνιστάται συχνά στους διαβητικούς να καταναλώνουν τρόφιμα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη ως μεγάλο μέρος της ημερήσιας διατροφής τους. Επίσης, η παρακολούθηση της ποσότητας των υδατανθράκων που καταναλώνονται αποτελεί συνήθη πρακτική.
Ο γλυκαιμικός δείκτης αποτελεί μέτρο της ποιότητας των υδατανθράκων και δείχνει πόσο γρήγορα τα διάφορα τρόφιμα προκαλούν αύξηση της γλυκόζης στο αίμα. Τα τρόφιμα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη είναι αυτά που κατατάσσονται στην κατηγορία 55 ή κάτω. Τα τρόφιμα με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη είναι πάνω από 55. Όσο υψηλότερος είναι ο δείκτης, τόσο πιο γρήγορα επηρεάζεται η γλυκόζη του αίματος. Για να μετρηθεί η απόκριση σε διάφορα τρόφιμα και γεύματα, οι διαβητικοί καταγράφουν συνήθως τη μεταγευματική γλυκόζη του αίματος, γνωστή και ως γλυκόζη μετά το γεύμα.
Μια πρόσφατη μελέτη των Bozzetto και συνεργατών, από το Πανεπιστήμιο Federico II της Νάπολης, Ιταλία, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Diabetes Care», αξιολόγησε κατά πόσον η ποιότητα του λίπους θα μπορούσε να επηρεάσει τη μεταγευματική απόκριση της γλυκόζης στο πλαίσιο γευμάτων υψηλού ή χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1.
Στη μελέτη συμμετείχαν 13 ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 που χρησιμοποιούσαν αντλίες ινσουλίνης, στο πλαίσιο μιας τυχαιοποιημένης διασταυρούμενης δοκιμής, κατά την οποία κατανάλωσαν δύο σειρές γευμάτων, υψηλού και χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη, που περιείχαν την ίδια ποσότητα υδατανθράκων αλλά διέφεραν ως προς την ποιότητα των λιπών – χαμηλά σε λιπαρά, βούτυρο (κορεσμένα λιπαρά) ή εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο (EVOO· μονοακόρεστα λιπαρά).
Όπως ήταν αναμενόμενο, παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στη μεταγευματική γλυκόζη ως απόκριση σε γεύμα υψηλού γλυκαιμικού δείκτη σε σύγκριση με γεύμα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη, ειδικά κατά τις πρώτες 3 ώρες, όπου η γλυκόζη του αίματος ήταν σημαντικά υψηλότερη μετά την κατανάλωση του γεύματος υψηλού γλυκαιμικού δείκτη.
Ωστόσο, μετά την κατανάλωση του γεύματος με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, αποδείχθηκε ότι το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο είχε σημαντικά μικρότερη επίδραση στη μεταγευματική γλυκόζη αίματος σε σύγκριση είτε με το βούτυρο είτε με τα τρόφιμα χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά. Το αποτέλεσμα αυτό ήταν ιδιαίτερα εμφανές στην περιοχή κάτω από την καμπύλη κατά τις 0-3 ώρες. Σε αυτή την περίπτωση, δεν διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων όσον αφορά τα γεύματα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη.
Οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι:
«Η χρήση εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου σε ένα γεύμα υψηλού γλυκαιμικού δείκτη (HGI) μετριάζει την πρώιμη μεταγευματική απόκριση της γλυκόζης… Επομένως, η βέλτιστη χορήγηση ινσουλίνης κατά τη διάρκεια του γεύματος θα απαιτούσε να ληφθεί υπόψη, εκτός από την ποσότητα των υδατανθράκων, και η ποιότητα τόσο των υδατανθράκων όσο και των λιπών.»
Πρόκειται για μια μικρή μελέτη, αλλά υποδεικνύει ότι η ποιότητα των λιπών θα μπορούσε πράγματι να αποτελεί πολύ σημαντικό παράγοντα για την καθημερινή διατροφή των διαβητικών και μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη κατά τη διάρκεια της διατροφικής μετάβασης, όταν τα τρόφιμα με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη ενδέχεται να καταναλώνονται ακόμη πιο συχνά.