Για τον Βαν Γκογκ, οι ελιές ήταν «πολύ όμορφες για να τολμήσει να τις ζωγραφίσει»
Οι ελιές δεν αποτελούν μόνο πηγή τροφής για το σώμα, αλλά και πηγή έμπνευσης για την ψυχή.
Ελιές σε ορεινό τοπίο, 1889
Οι ελιές δεν αποτελούν μόνο πηγή τροφής για το σώμα, αλλά και πηγή έμπνευσης για την ψυχή, και αυτό ισχύει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο για τον Βίνσεντ Βαν Γκογκ, ο οποίος ζωγράφισε τουλάχιστον δεκαοκτώ έργα με θέμα τις ελιές.
Τα περισσότερα από αυτά δημιουργήθηκαν στην περιοχή του Saint Remy de Provence στη Νότια Γαλλία. Αυτή η μαγευτική γωνιά του κόσμου προσέλκυσε πολλούς καλλιτέχνες, αλλά στην περίπτωση του Βαν Γκογκ, τα αριστουργήματά του δημιουργήθηκαν ενώ αναρρωνούσε στο άσυλο St. Paul de Mausole. Μπορείτε να επισκεφθείτε αυτό το πρώην μοναστήρι και την κλινική που λειτουργεί ακόμα, μαζί με τους όμορφους κήπους και τις πανοραμικές θέες που ενέπνευσαν τόσο τον Βαν Γκογκ.
Μερικά από τα πιο γνωστά έργα του περιλαμβάνουν το εύστοχα ονομασμένο «Ελαιόδεντρα σε ορεινό τοπίο», που ζωγραφίστηκε το 1889 ως συνοδευτικό έργο του πιο διάσημου πίνακά του όλων των εποχών, «Αστερόφωτη νύχτα». Τα ζωντανά χρώματα του «Ελαιόδεντρα με κίτρινο ουρανό και ήλιο» εκφράζουν τέλεια τις αποχρώσεις του απογεύματος στο τοπίο της Προβηγκίας. Η αμέσως αναγνωρίσιμη πινελιά του Βαν Γκογκ, με τη γενναιόδωρη χρήση του χρώματος, φαίνεται να κάνει την τέχνη του να αντηχεί με μια ενστικτώδη ενέργεια που είναι αντιληπτή μόνο όταν έχεις το προνόμιο να δεις τα έργα του από κοντά.
Μια άλλη σειρά πινάκων του απεικονίζει τους ελαιοκαλλιεργητές που εργάζονται στη γη, δείχνοντας τη σύνδεση μεταξύ φύσης και ανθρώπου. Διότι ο Βαν Γκογκ συνέδεε την ομορφιά της φύσης με μια πνευματική δύναμη. Τον γοήτευε η μεταβαλλόμενη λαμπρότητα του τοπίου και τα «σεβάσμια, γέρικα ελαιόδεντρα». Οι προσπάθειές του να αποτυπώσει αυτή την ομορφιά αποδείχθηκαν θεραπευτικές για τον Βαν Γκογκ, ανακουφίζοντάς τον, τουλάχιστον προσωρινά, από την συναισθηματική του αναταραχή.
Οι ιστορικοί της τέχνης πιστεύουν ότι για τον Βαν Γκογκ η ελιά ήταν κάτι ιερό, που συμβόλιζε τόσο το θείο όσο και «τον κύκλο της ζωής». Αυτή η αντίληψη περιγράφεται υπέροχα σε μια επιστολή που έγραψε στον αδελφό του Θέο: «Το θρόισμα του ελαιώνα έχει κάτι πολύ μυστικό μέσα του, και απίστευτα παλιό. Είναι πολύ όμορφο για να τολμήσουμε να το ζωγραφίσουμε ή να μπορέσουμε να το φανταστούμε».