Σε μια νέα προσπάθεια να διατηρήσει τη σημασία του, το Συμβούλιο επιδιώκει την τυποποίηση των διαγωνισμών

Λειτουργώντας στο πλαίσιο μιας προσωρινής παράτασης του καταστατικού του, το οποίο έχει λήξει, και αντιμετωπίζοντας φθίνουσα ενδιαφέρον για τον ετήσιο διαγωνισμό ελαιολάδου που διοργανώνει, το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου (IOC), σε ανοιχτή επιστολή προς τους διοργανωτές ανταγωνιστικών διαγωνισμών, προσφέρει την υποστήριξή του, ή «προστασία», σε όσους πληρούν τους όρους του.

Η τελευταία προσπάθεια ενός αναποτελεσματικού οργανισμού να μειώσει έναν κλάδο στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή

Μεταξύ των προϋποθέσεων για τη χρήση των λέξεων «διαγωνισμός που διοργανώνεται υπό την αιγίδα του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιολάδου», σύμφωνα με ένα σχέδιο των προτεινόμενων κανόνων, είναι: οι συμμετέχοντες πρέπει να αποδείξουν ότι τα υποβαλλόμενα δείγματα προέρχονται από μια ομοιόμορφη παρτίδα τουλάχιστον 3.000 λίτρων, και κάθε παραγωγός μπορεί να υποβάλει μόνο ένα ελαιόλαδο στον διαγωνισμό.

Ο ίδιος ο διαγωνισμός του ΔΟΕ, το Βραβείο Ποιότητας Mario Solinas, θεωρείται από καιρό ως μια άνιση και ανεπαρκώς προωθημένη εκδήλωση, που δεν τραβάει σχεδόν καθόλου την προσοχή, ακόμη και εντός του κλάδου του ελαιολάδου. Είναι ένας από τους μικρότερους διεθνείς διαγωνισμούς: στους διαγωνιζόμενους του περασμένου έτους περιλαμβάνονταν μόλις δύο ελαιόλαδα από την Ιταλία και έξι από την Ελλάδα, καθώς και μόλις 3 συμμετοχές από ολόκληρο το Νότιο Ημισφαίριο. Οι νικητές απλώς αναφέρθηκαν σε ένα στατικό αρχείο PDF και συγκέντρωσαν ελάχιστη προσοχή πέρα από τον ιστότοπο της IOC.

Μεταξύ των άλλων προτεινόμενων όρων για την έγκριση από το IOC ανταγωνιστικών εκδηλώσεων που ανταγωνίζονται τη δική του, τα έξοδα συμμετοχής δεν μπορούν να υπερβαίνουν τα 100 ευρώ (113,90 δολάρια) και «πρέπει να καλύπτουν μόνο τα έξοδα διοργάνωσης του διαγωνισμού», ένας κανόνας που θα απέκλειε σχεδόν κάθε διεθνή διαγωνισμό ελαιολάδου επί του παρόντος.

Ο καθορισμός των τελών συμμετοχής αποτελεί μια ακατανόητη προσπάθεια να μειωθούν οι διαγωνισμοί ποιότητας ελαιολάδου στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή, να υπονομευθεί η ελεύθερη αγορά και να αγνοηθεί το γεγονός ότι ένας διαγωνισμός που κανείς δεν γνωρίζει έχει ελάχιστη αξία για τους συμμετέχοντες παραγωγούς.

Όπως και άλλοι διαγωνισμοί τροφίμων ή ποτών, οι διαγωνισμοί ελαιολάδου προσελκύουν την προσοχή του ευρέος κοινού στην αξία του ελαιολάδου υψηλής ποιότητας, δημιουργούν σημαντική δημοσιότητα για τις νικήτριες μάρκες και επιβραβεύουν τους κορυφαίους παραγωγούς κάθε μεγέθους. Με ελάχιστα ή καθόλου χρήματα στον δικό του συρρικνούμενο προϋπολογισμό για την προώθηση του ελαιολάδου, η τελευταία πρωτοβουλία του IOC φαίνεται να εξυπηρετεί τους μεγαλύτερους παραγωγούς και εμφιαλωτές στους οποίους οφείλει η υπηρεσία, επιδιώκοντας να ελέγξει ποιοι παραγωγοί θα αναγνωριστούν.

«Είναι νεκρό από την αρχή», δήλωσε ο Κέρτις Κορντ, διοργανωτής του Διεθνούς Διαγωνισμού Ελαιολάδου της Νέας Υόρκης — του μεγαλύτερου στον κόσμο — και εκδότης του Olive Oil Times, ο οποίος δήλωσε ότι δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για την πρόταση του ΔΟΕ ούτε για την υποστήριξή της. «Εύχομαι καλή τύχη στο Συμβούλιο στην προσπάθειά του. Εν τω μεταξύ, θα συνεχίσουμε την πορεία μας για να αναγνωρίζουμε, να τιμάμε και να δημοσιοποιούμε ανεξάρτητα τα καλύτερα ελαιόλαδα στον κόσμο, απαλλαγμένοι από το IOC και τις αντιπαραγωγικές πολιτικές του».

Το IOC, με έδρα τη Μαδρίτη, το οποίο αναβίωσε το περασμένο καλοκαίρι μόνο χάρη σε μια παράταση της συμφωνίας που διέπει την ύπαρξή του την τελευταία στιγμή, έχει περάσει μερικά δύσκολα χρόνια.

Σε μια προσπάθεια να «προωθήσει θετικά άρθρα από δημοσιογράφους σχετικά με τον κλάδο της ελιάς», το IOC διοργάνωσε το 2012 διαγωνισμό αναφέροντας ότι θα απένειμε 5.000 ευρώ για το καλύτερο άρθρο που «προωθεί την επιθυμία να ανακαλύψει και να απολαύσει κανείς το ελαιόλαδο και τις επιτραπέζιες ελιές», μόνο για να ακυρώσει τελικά τον διαγωνισμό λόγω έλλειψης συμμετοχών.

Λειτούργησε σε κατάσταση αβεβαιότητας για μεγάλο μέρος του 2013, ανίκανο να κάνει οτιδήποτε περισσότερο από το να πληρώνει το προσωπικό του, και μάλιστα αποτυγχάνοντας να εκπροσωπήσει τον κλάδο σε μια σημαντική συνεδρίαση της Επιτροπής Codex για τα Λίπη και τα Έλαια.

Πέρυσι, ενώ βρισκόταν στο χείλος της λήξης της θητείας του, το Συμβούλιο και ο διευθυντής του, Jean-Louis Barjol, σώθηκαν χάρη σε μια παράταση 12 μηνών, ενώ τα μέλη, με επικεφαλής την Τουρκία, συζητούν τον σκοπό του και διαπραγματεύονται μια συμφωνία για τη συνέχιση της λειτουργίας του.

Καμία από τις πέντε μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου δεν είναι μέλος του IOC. Ο Barjol, πρώην επαγγελματίας της βιομηχανίας ζάχαρης, έθεσε την ένταξη των Ηνωμένων Πολιτειών ως βασικό στόχο της θητείας του, αλλά οι ΗΠΑ επιμένουν ότι δεν έχουν καμία πρόθεση να ενταχθούν στον διακυβερνητικό οργανισμό.