Αυξανόμενες ανησυχίες στην Ελλάδα καθώς πλησιάζει η συγκομιδή
Οι επιπτώσεις της πανδημίας του Covid-19 και οι επίμονα χαμηλές τιμές του ελαιολάδου παραμένουν οι μεγαλύτερες ανησυχίες για τους παραγωγούς.
Ο επίμονος νέος κορονοϊός έχει ρίξει τη σκιά του στην επικείμενη περίοδο συγκομιδής στην Ελλάδα, προκαλώντας ανησυχία στους καλλιεργητές και τους παραγωγούς.
Εκτός από την αναστάτωση που προκάλεσε στον αγροτικό τομέα της χώρας, η πανδημία επέφερε ταξιδιωτικούς περιορισμούς και τοπικές καραντίνες, απειλώντας τη διαθεσιμότητα ξένων εργατών την εποχή της συγκομιδής.
Ανησυχούμε για το πώς θα εξελιχθεί η συγκομιδή. Οι περισσότεροι εργάτες προέρχονται από τις βαλκανικές χώρες και προς το παρόν δεν γνωρίζουμε αν θα εμφανιστούν φέτος και πώς θα ελέγχεται και θα επαληθεύεται η υγεία τους.
«Εμπορευόμαστε ελαιόλαδο από κάθε γωνιά της Ελλάδας και η επόμενη σεζόν αποτελεί μεγάλο μυστήριο για εμάς», δήλωσε ο Δημήτρης Ανδριώτης, εξαγωγέας ελαιολάδου από την Κέρκυρα, στην Olive Oil Times. «Από όσα γνωρίζουμε μέχρι στιγμής, η Ελλάδα θα παράγει περίπου 200.000 τόνους ελαιολάδου, αλλά ανησυχούμε για το πώς θα εξελιχθεί η συγκομιδή».
«Οι περισσότεροι εργάτες προέρχονται από τις βαλκανικές χώρες και προς το παρόν δεν γνωρίζουμε αν θα εμφανιστούν φέτος και πώς θα ελέγχεται και θα επαληθεύεται η υγεία τους», πρόσθεσε. «Πιθανότατα θα υπάρχουν κάποια υγειονομικά πρωτόκολλα για τον Covid-19, αλλά κανείς δεν μας έχει ενημερώσει ακόμα για τίποτα».
Δείτε επίσης: Ενημερώσεις για τη συγκομιδή του 2020Μία από τις πρώτες περιοχές που χρειάζονται εποχιακούς εργάτες είναι η Χαλκιδική, όπου απαιτούνται 10.000 εργάτες για τη συγκομιδή της αναμενόμενης σοδειάς άνω των 120.000 τόνων πράσινων επιτραπέζιων ελιών, η οποία ξεκινά στα τέλη Σεπτεμβρίου.
Σε απάντηση στο αίτημα των τοπικών ενώσεων να αναλάβει δράση πριν η έλλειψη εργατικού δυναμικού καταστρέψει τη σοδειά, το υπουργείο Γεωργίας επέτρεψε στους τοπικούς παραγωγούς να προσλαμβάνουν ξένους εργάτες κατά βούληση, παρακάμπτοντας το όριο εποχιακών εργαζομένων ανά στρέμμα που μπορούσαν να προσλάβουν οι αγρότες.
Κασέλλ
Στην Πελοπόννησο, ο παραγωγός και εξαγωγέας ελαιολάδου με έδρα τη Μυκήνη, Ιωάννης Καμπούρης, ανησυχεί για τις πολυεπίπεδες επιπτώσεις της πανδημίας στον ελαιολαδικό τομέα της Ελλάδας, πέραν του ανεπίλυτου ζητήματος της πτώσης των τιμών του ελαιολάδου.
«Ο Covid-19 προκαλεί ανησυχία στους Έλληνες εξαγωγείς ελαιολάδου για ένα αβέβαιο μέλλον», δήλωσε ο Καμπούρης στην Olive Oil Times. «Η κρίση της πανδημίας θα επηρεάσει αρνητικά τη ζήτηση για ελαιόλαδο και θα καθηλώσει περαιτέρω τις τιμές παραγωγού σε χαμηλά επίπεδα».
«Οι έμποροι από την Ιταλία και την Ισπανία παρακολουθούν επί του παρόντος την αγορά για να αγοράσουν ελαιόλαδο λόγω των χαμηλών τιμών, ενώ ένα πιθανό πλεόνασμα ελαιολάδου θα ασκήσει περισσότερη πίεση στην αγορά», πρόσθεσε. «Υπάρχει επίσης αμφιβολία ως προς το αν θα είναι διαθέσιμοι εργάτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό κατά την περίοδο της συγκομιδής, λόγω των περιορισμών που επιβάλλει η πανδημία».
Ο Καμπούρης αναμένει επίσης μια ευνοϊκή σοδειά όσον αφορά την ποιότητα του ελαιολάδου, αλλά μέτρια απόδοση όσον αφορά την ποσότητα.
«Οι εργασίες ψεκασμού των καλλιεργειών συνεχίζονται και πολλοί παραγωγοί είναι αισιόδοξοι για την παραγωγή ελαιολάδου καλής ποιότητας», είπε. «Ωστόσο, ο καύσωνας του Μαΐου επηρέασε την άνθηση των ελαιόδεντρων, οπότε ο όγκος του παραγόμενου ελαιολάδου θα είναι σχετικά χαμηλός».
Salvation Olive Oil
Πιο νότια στην Κρήτη, στην ηλιόλουστη περιοχή της Μεσσαράς κοντά στο Ηράκλειο, οι παραγωγοί είναι αισιόδοξοι για την απόδοση ελαιολάδου της νέας σεζόν και ανησυχούν περισσότερο για τη διαθεσιμότητα εργατών παρά για τα θέματα υγείας που σχετίζονται με τον κορονοϊό στο χωράφι.
«Η σεζόν φαίνεται καλή μέχρι στιγμής», δήλωσαν οι τοπικοί παραγωγοί στην Olive Oil Times. «Υπάρχουν μερικές εμφανίσεις της μύγας των καρπών και οι εφαρμογές φυτοφαρμάκων συνεχίζονται, αλλά είναι ακόμα πολύ νωρίς για να γνωρίζουμε αν η μύγα θα αποτελέσει πρόβλημα».
«Προσλαμβάνουμε κυρίως εργάτες από την Αλβανία, αλλά δεν είμαστε σίγουροι αν θα έρθουν λόγω των ταξιδιωτικών περιορισμών και του φόβου για τον ιό», πρόσθεσαν. «Ο ελαιώνας είναι ένας χώρος εργασίας όπου οι εργάτες διατηρούν από μόνοι τους τις αποστάσεις λόγω της φύσης της εργασίας, οπότε αν καταφέρουμε να βρούμε τους εργάτες που χρειαζόμαστε για τη συγκομιδή, δεν πιστεύουμε ότι θα προκύψουν προβλήματα».
Οι παραγωγοί σημείωσαν επίσης ότι η πανδημία ενδέχεται να αναγκάσει ορισμένους ντόπιους να επιστρέψουν και να εργαστούν στους ελαιώνες για να τα βγάλουν πέρα, μετά το κλείσιμο πολλών επιχειρήσεων πριν από μερικούς μήνες.
«Οι Έλληνες δεν εργάζονται πια στα χωράφια, αλλά ίσως λόγω του κλεισίματος των ξενοδοχείων και των εστιατορίων την προηγούμενη φορά, θα υπάρχουν κάποιοι εργάτες από εδώ γύρω που θα αναζητούν κάποιο επιπλέον εισόδημα», είπαν.
Στο ανατολικό νησί της Λέσβου, ορισμένοι παραγωγοί εστιάζουν περισσότερο στη συνεχιζόμενη παρακμή του ελαιολαδικού τομέα του νησιού παρά στις επιπτώσεις της ίδιας της πανδημίας.
«Δεν νομίζω ότι ο πρωτογενής τομέας επηρεάζεται σημαντικά από τον κορονοϊό», δήλωσε στο Olive Oil Times ο Μιχάλης Βελούτσος, από τον Αγροτικό Σύλλογο Πέτρας στο βόρειο τμήμα του νησιού. «Δεδομένου ότι η παραγωγή ελαιολάδου είναι περιορισμένη τα τελευταία χρόνια, συγκομίζουμε τις ελιές μόνοι μας χωρίς εργάτες από το εξωτερικό».
Ο Βελούτσος εξήγησε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το μεταβαλλόμενο μικροκλίμα της περιοχής και ότι απαιτούνται νέες στρατηγικές για να επανέλθει ο τομέας σε τροχιά ανάπτυξης.
«Το πρόβλημα είναι οι μεταβαλλόμενες κλιματολογικές συνθήκες που υποβαθμίζουν την ποιότητα του ελαιολάδου μας», είπε. «Το κλίμα εδώ γίνεται όλο και πιο τροπικό, με υψηλές θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας και υψηλά επίπεδα υγρασίας κατά τη διάρκεια της νύχτας που “καταστρέφουν” τις ελιές και ευνοούν τη μύγα του καρπού».
«Η ελαιοκομία της Λέσβου βρίσκεται σε καθοδική πορεία», πρόσθεσε. «Οι αγρότες μαζί με τους γραφειοκράτες πρέπει να επινοήσουν νέους τρόπους για να σώσουν τον κλάδο, πιθανώς χρησιμοποιώντας καινοτόμες τεχνολογικές λύσεις. Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούσαμε τα προηγούμενα χρόνια δεν ισχύει πλέον».
Ο κ. Βελούτσος ανέφερε επίσης ότι την περασμένη σεζόν ο σύλλογός τους επιδότησε τους παραγωγούς για κάθε κιλό ελαιολάδου που παρήγαγαν, προκειμένου να τους βοηθήσει να καλύψουν τις απώλειες από τις χαμηλές τιμές του ελαιολάδου.
«Αναρωτιέμαι γιατί υπάρχει τόσο μεγάλο χάσμα μεταξύ των τιμών παραγωγού και των τιμών του ελαιολάδου στα ράφια και ποιος κερδίζει από τη διαφορά», είπε. «Αυτό είναι ένα ερώτημα στο οποίο κανείς δεν μπορεί να απαντήσει».