Η American Lab έλαβε εκ νέου πιστοποίηση από το Olive Council
Η Eurofins παραμένει το μοναδικό ιδιωτικό αμερικανικό εργαστήριο που έχει λάβει την αναγνώριση της ΔΟΕ.
Το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου (IOC) δημοσίευσε τον κατάλογο των πιστοποιημένων εργαστηρίων φυσικοχημικών αναλύσεων για το 2017.
Χορηγήθηκαν 105 πιστοποιήσεις σε 74 εργαστήρια σε 15 χώρες. Η Ισπανία κατέλαβε την πρώτη θέση με 34 πιστοποιήσεις για 20 εργαστήρια.
Όταν πραγματοποιείται εμπορική συναλλαγή, ο αγοραστής έχει το δικαίωμα να απαιτήσει τη διενέργεια δοκιμών σύμφωνα με το πρότυπο του IOC, προκειμένου να επαληθευτεί ότι το προϊόν πληροί τον ορισμό του IOC για το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο.
Το IOC χορήγησε τρεις τύπους πιστοποιήσεων: βασικές δοκιμές, προηγμένες δοκιμές και δοκιμές υπολειμμάτων και μολυσματικών ουσιών. Ωστόσο, η πιστοποίηση προηγμένων δοκιμών είναι η μόνη που απαιτείται εμπορικά τόσο για την ποιότητα όσο και για την αυθεντικότητα του ελαιολάδου.
Δείτε επίσης: Η πύλη «Olive Oil Test» απλοποιεί τις δοκιμές
ποιότητας
«Οι προηγμένες δοκιμές αποτελούνται από δοκιμές που σχετίζονται με την αυθεντικότητα, όπως τα προφίλ λιπαρών οξέων και οι τιμές υπεροξειδίου», δήλωσε ο John Reuther, πρόεδρος του Eurofins Central Analytical Lab. «Αυτές είναι όλες δοκιμές που απαιτούνται εμπορικά για το εμπόριο.»
Η ΔΟΕ απένειμε 71 πιστοποιήσεις για την αναγνώριση των προηγμένων δοκιμών. Τα εργαστήρια που έχουν πιστοποιηθεί για τη διεξαγωγή προηγμένων δοκιμών εκτείνονται σε όλη τη Μεσόγειο και φτάνουν μέχρι τον Καναδά και την Κίνα. Ο οργανισμός με έδρα τη Μαδρίτη δημοσίευσε επίσης τον κατάλογο των εγκεκριμένων εργαστηρίων οργανοληπτικής αξιολόγησης. Δεν υπήρχαν εργαστήρια των ΗΠΑ μεταξύ των διαπιστευμένων.
Η Eurofins παραμένει το μοναδικό ιδιωτικό αμερικανικό εργαστήριο που έχει λάβει την αναγνώριση της IOC. Η εταιρεία έχει συνεργαστεί με την Olive Oil Times για να προσφέρει τις υπηρεσίες δοκιμών ελαιολάδου μέσω της διαδικτυακής πύλης δοκιμών oliveoiltest.com.
Το μόνο άλλο αμερικανικό εργαστήριο που έλαβε πιστοποίηση φέτος ανήκει στη θυγατρική του Ομίλου Sovena, ενός πορτογαλικού παραγωγού ελαιολάδου, με έδρα τη Νέα Υόρκη.
Ο Reuther δήλωσε ότι το έντονο ενδιαφέρον για την αυθεντικότητα του ελαιολάδου οδήγησε το εργαστήριο να επιδιώξει την πιστοποίηση, την οποία έλαβε πέρυσι για πρώτη φορά.
«Το μεγαλύτερο μέρος του ελαιολάδου που χρησιμοποιείται στις ΗΠΑ είναι εισαγόμενο και, ως εκ τούτου, υπόκειται σε διεθνές πρότυπο», είπε. «Για να μπορέσουμε να παρέχουμε δεδομένα σχετικά με αυτά τα είδη προϊόντων, έπρεπε πραγματικά να είμαστε ένα αναγνωρισμένο εργαστήριο. Εάν κάποιος στις ΗΠΑ αγοράζει ελαιόλαδο από έναν ξένο προμηθευτή, ο προμηθευτής αυτός δεν θα αναγνώριζε τα δεδομένα μας, εκτός εάν ήμασταν πιστοποιημένοι».
Το εργαστήριο του Reuther ασχολείται τόσο με το εγχώριο ελαιόλαδο που εξάγεται όσο και με το ξένο ελαιόλαδο που εισάγεται. Είπε ότι η δουλειά του εργαστηρίου είναι να διασφαλίζει ότι όλοι παίρνουν αυτό για το οποίο διαπραγματεύτηκαν.
«Όταν πραγματοποιείται μια εμπορική συναλλαγή, ο αγοραστής έχει το δικαίωμα να απαιτήσει τη διενέργεια δοκιμών σύμφωνα με το πρότυπο του ΔΟΕ, προκειμένου να επαληθευτεί ότι το προϊόν πληροί τον ορισμό του ΔΟΕ για το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο», είπε. «Πριν πραγματοποιηθεί η συναλλαγή, το δείγμα αποστέλλεται σε εργαστήριο για να επαληθευτεί ότι πληροί το εν λόγω πρότυπο».
Οι αγοραστές ελαιολάδου, οι χονδρέμποροι, τα σούπερ μάρκετ, οι ιδιωτικές εταιρείες ετικετών, οι ομάδες υπεράσπισης των καταναλωτών και οι οργανισμοί μέσων ενημέρωσης συγκαταλέγονται μεταξύ των διαφόρων τύπων εταιρειών που στέλνουν δείγματα ελαιολάδου για έλεγχο σε αυτά τα εργαστήρια.
Εκτός από τις 71 πιστοποιήσεις προηγμένων δοκιμών, η IOC απένειμε 10 πιστοποιήσεις βασικών δοκιμών και 24 αναγνωρίσεις δοκιμών υπολειμμάτων και μολυσματικών ουσιών.
Οι βασικές δοκιμές εξετάζουν κρίσιμους παράγοντες ποιότητας του ελαιολάδου, ενώ οι δοκιμές για υπολείμματα και μολυσματικά στοιχεία στοχεύουν στη μόλυνση που μπορεί να προκύψει κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας ή να απομείνει από τη χρήση φυτοφαρμάκων.
Κανονικά, οι εταιρείες που αγοράζουν και πωλούν ελαιόλαδο δεν υποχρεούνται να διαθέτουν καμία από τις δύο πιστοποιήσεις για τα προϊόντα τους.
Η διαδικασία πιστοποίησης για την έγκριση από τη ΔΟΕ μπορεί να είναι χρονοβόρα και δαπανηρή, ανάλογα με τις προϋπάρχουσες δυνατότητες του εργαστηρίου.
Οι τεχνικές του εργαστηρίου πρέπει να είναι πιστοποιημένες κατά ISO/IEC 17025, το οποίο είναι ένα διεθνώς αναγνωρισμένο πρότυπο και αποδεικνύει ότι το εργαστήριο είναι τεχνικά ικανό. Το εργαστήριο πρέπει επίσης να διαθέτει ένα ορισμένο ελάχιστο επίπεδο εμπειρίας προσωπικού και εξοπλισμού.
Μόλις συμπληρωθούν όλα τα έγγραφα, η ΔΟΕ αποστέλλει δείγματα δοκιμών στο εργαστήριο.
«Στέλνουν δείγματα επάρκειας – πραγματικά δείγματα ελαιολάδου – για να τα εξετάσουμε στο πλαίσιο μιας μελέτης επάρκειας», είπε ο Reuther. «Αυτό συμβαίνει μία φορά το χρόνο. Υποβάλλουμε τα αποτελέσματα στη ΔΟΕ και στη συνέχεια μας βαθμολογούν. Εάν περάσουμε, τότε μας επιτρέπεται να συνεχίσουμε ως αναγνωρισμένο εργαστήριο».
Σύμφωνα με τον Reuther, υπάρχουν πολλά εργαστήρια στις ΗΠΑ που εξετάζουν ελαιόλαδο, αλλά οι τεχνικές τους δεν είναι πιστοποιημένες κατά ISO/IEC 17025. Η αναγνώριση από τη ΔΟΕ δεν απαιτείται για το ελαιόλαδο που παράγεται και εμπορεύεται στην εγχώρια αγορά.
Ωστόσο, ο Reuther προβλέπει ότι με την πάροδο του χρόνου περισσότερα ιδιωτικά εργαστήρια θα επιδιώξουν την αναγνώριση από τη ΔΟΕ. Αυτό πιθανότατα θα οφείλεται στην αυξανόμενη ζήτηση και την αυξανόμενη παραγωγή ελαιολάδου στην Αμερική.