Μην σπαταλάτε: Μια καινοτόμος εφαρμογή των υπολειμμάτων ελαιοτριβείου ως αντιοξειδωτικού τροφίμων

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο αποχρωματισμός και η οξείδωση των μπιφτεκιών καθυστέρησαν σημαντικά όταν υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με εκχύλισμα υπολειμμάτων ελιάς.

Η διαχείριση των μεγάλων ποσοτήτων αποβλήτων που παράγονται από την παραγωγή ελαιολάδου εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό περιβαλλοντικό πρόβλημα για τις μεσογειακές χώρες, οι οποίες παράγουν το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας παραγωγής ελαιολάδου. Ως ο μεγαλύτερος παραγωγός ελαιολάδου στον κόσμο, η Ισπανία παράγει πάνω από 4 εκατομμύρια τόνους ελαιοπυρήνων κάθε χρόνο, γεγονός που απαιτεί μια πιο βιώσιμη προσέγγιση για τη διαχείριση αυτών των αποβλήτων σε μεγάλη κλίμακα, καθώς η τρέχουσα κατάσταση επιδεινώνει τις καταστροφικές επιπτώσεις τους στο περιβάλλον και την οικονομία.

Ταυτόχρονα, αυτά τα απόβλητα περιέχουν υψηλά επίπεδα πολυφαινολών και άλλων δυνητικά ανανεώσιμων πόρων για ανακύκλωση, οι οποίοι θα ήταν επωφελείς για τη μακροπρόθεσμη ευημερία του περιβάλλοντος.
Δείτε επίσης: Άρθρα σχετικά με τη βιώσιμη παραγωγή
ελαιολάδου Ενώ πρόσφατες ερευνητικές μελέτες έχουν προτείνει πολλαπλές στρατηγικές για την πρακτική αξιοποίηση των αποβλήτων ελαιολάδου, όπως η καύση, η δευτερογενής εκχύλιση ελαιολάδου και η ζύμωση των στερεών αποβλήτων, ωστόσο στρατηγικές που στοχεύουν στην ενοποίηση των εμπλεκόμενων παραγωγών, συμπεριλαμβανομένων των γεωργικών, κοινωνικών και ελαιοτριβείων, θα ήταν απαραίτητες για τη σημαντική μείωση του περιβαλλοντικού αντίκτυπου.

Οι συνεργατικές προσπάθειες πολλών ισπανικών ομάδων ερευνητών οδήγησαν ακριβώς σε αυτό. Οι επιστήμονες επινόησαν μια καινοτόμο στρατηγική για την αξιοποίηση των αποβλήτων ελαιολάδου, η οποία θα αποδειχθεί φιλική προς το περιβάλλον, ενώ ταυτόχρονα θα στοχεύει στη μείωση των αρνητικών οικονομικών επιπτώσεων σε πολλούς κλάδους.

Οι ερευνητές εξέτασαν τη σταθερότητα των μπιφτεκιών αρνιού παρουσία εκχυλίσματος υπολειμμάτων ελαιολάδου ως φυσικού αντιοξειδωτικού σε ένα τυπικό περιβάλλον ψυχρής αποθήκευσης με υψηλή περιεκτικότητα σε οξυγόνο για εννέα ημέρες. Τα αποτελέσματα ήταν αρκετά εντυπωσιακά: μετά από έξι ημέρες αποθήκευσης, ο αποχρωματισμός, η οξείδωση των λιπιδίων και των πρωτεϊνών των μπιφτεκιών καθυστέρησαν σημαντικά σε σύγκριση με τα δείγματα ελέγχου.

Εάν αυτή η στρατηγική βελτιστοποιηθεί και στη συνέχεια εφαρμοστεί σε μεγάλη κλίμακα, ο σαφής νικητής εδώ θα είναι το περιβάλλον. Επιπλέον, τα διπλά οφέλη της επίλυσης του προβλήματος της διαχείρισης των αποβλήτων ελαιολάδου θα επηρεάσουν τουλάχιστον δύο σημαντικούς κλάδους. Από τη μία πλευρά, η βιομηχανία κρέατος μπορεί ενδεχομένως να αυξήσει τη διάρκεια ζωής των προϊόντων κρέατος μειώνοντας την οξείδωση, με αποτέλεσμα τη μείωση των αποβλήτων τροφίμων και των επακόλουθων επιβλαβών περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Από την άλλη πλευρά, όπως πρότειναν οι συγγραφείς, «η βιομηχανία ελαιολάδου θα ενθαρρυνθεί να ακολουθήσει μια πιο φιλική προς το περιβάλλον αλυσίδα παραγωγής ελαιολάδου, αποκτώντας εμπορεύσιμα προϊόντα από τα παραγόμενα απόβλητα». Οι συγγραφείς δήλωσαν περαιτέρω ότι «αυτή η στρατηγική θα αξιοποιήσει τα απόβλητα ελαιολάδου, αφήνοντας ένα αξιόλογο υποπροϊόν αντί για απλά απόβλητα, και ταυτόχρονα θα ελαχιστοποιήσει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις».

Εκτός από τη μείωση της σπατάλης ελαιολάδου, η συνολική μείωση της παραγωγής αποβλήτων θα ωφελούσε επίσης σημαντικά την Ισπανία, η οποία το 2012 παρήγαγε το εκπληκτικό ποσό των 8,3 εκατομμυρίων τόνων ζωικών και φυτικών αποβλήτων.

Με την παγκόσμια αύξηση της κατανάλωσης κρέατος να προβλέπεται ότι θα αυξηθεί κατά 1,3% ετησίως τα επόμενα χρόνια, οι επιπτώσεις αυτών των ευρημάτων είναι επίκαιρες για τις βιομηχανίες κρέατος, ώστε να ανακτήσουν τα χαμένα έσοδά τους ως συνέπεια του απαράδεκτου αποχρωματισμού και της οξείδωσης του κρέατος που προκαλείται από τη σύντομη διάρκεια ζωής.

Τέλος, οι συγγραφείς συνόψισαν τη σημασία των ευρημάτων τους ως «τη χρήση εκχυλίσματος απορριμμάτων ελιάς για την αύξηση της διάρκειας ζωής των προϊόντων κρέατος ως στρατηγική πρόληψης της σπατάλης τροφίμων, η οποία θεωρείται η πιο ευνοϊκή επιλογή εντός της ιεραρχίας σπατάλης τροφίμων και, ταυτόχρονα, θα αξιοποιούσε τα γεωργικά απόβλητα».