Η κατανόηση της σχέσης μεταξύ μυκήτων και κλίματος μπορεί να περιορίσει έναν δαπανηρό παθογόνο παράγοντα της ελιάς, σύμφωνα με ερευνητές
Μικρές διακυμάνσεις της θερμοκρασίας σε συνδυασμό με συγκεκριμένα πρότυπα βροχοπτώσεων δημιουργούν τις ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη του μύκητα που προκαλεί τη μαρασμό Verticillium.
Μια συντονισμένη ερευνητική προσπάθεια στη νότια Ισπανία αποκάλυψε ορισμένους από τους κύριους κλιματικούς παράγοντες που ευθύνονται για τη διάδοση ενός σημαντικού φορέα της μαρασμού του Verticillium.
Η νέα ανακάλυψη μπορεί να βοηθήσει τους ελαιοκαλλιεργητές της Μεσογείου να μετριάσουν τις επιπτώσεις του θανατηφόρου φυτοπαθογόνου, το οποίο προκαλείται από τον μύκητα Verticillium dahliae, στους ελαιώνες τους.
Δεδομένου ότι το V. dahliae ευδοκιμεί σε συνθήκες ήπιας θερμοκρασίας, οι βροχερές περίοδοι πρέπει να συμπίπτουν με τις θερμές, προκειμένου να δημιουργηθούν οι βέλτιστες συνθήκες για την ανάπτυξη του παθογόνου.
«Έχει ήδη αποδειχθεί ότι η εξάπλωση της μαρασμού Verticillium σε έναν ελαιώνα είναι αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης μεταξύ του γονότυπου της ελιάς, της πυκνότητας της παρουσίας του στο έδαφος, των μηχανισμών εξάπλωσης και άλλων περιβαλλοντικών παραγόντων, τόσο βιοτικών όσο και αβιοτικών», δήλωσαν ερευνητές από το Ανδαλουσιανό Ινστιτούτο Γεωργικών και Αλιευτικών Ερευνών (IFAPA).
«Ενώ οι επιδράσεις της θερμοκρασίας και της υγρασίας του εδάφους είναι καλά γνωστές σε τοπική κλίμακα, καμία προηγούμενη μελέτη δεν αξιολόγησε ποιοι κλιματικοί παράγοντες επηρεάζουν την παρουσία του σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα», πρόσθεσαν.
Δείτε επίσης: Επιστήμονες στην Ισπανία εντοπίζουν γονίδια ελιάς ανθεκτικά σε κοινό παθογόνοΗ μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Plos One, επικεντρώνεται σε 779 ελαιώνες στην επαρχία της Γρανάδας, οι οποίοι επιλέχθηκαν και ερευνήθηκαν για την παρουσία του Verticillium dahliae.
Η Γρανάδα φιλοξενεί 183.000 εκτάρια ελαιώνων, οι οποίοι διαφέρουν σημαντικά όσον αφορά τις πρακτικές διαχείρισης, τις ποικιλίες ελιάς και τους περιβαλλοντικούς παράγοντες.
Οι ελαιώνες που επιλέχθηκαν για την έρευνα, εξήγησαν οι ερευνητές, καλύπτουν 2.833 εκτάρια γης με μέση πυκνότητα ελαιόδεντρων 139 ελαιόδεντρα ανά εκτάριο.
«Σαράντα μοντέλα βασισμένα σε ανταγωνιστικούς συνδυασμούς κλιματικών μεταβλητών προσαρμόστηκαν και αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας μεθόδους της θεωρίας της πληροφορίας», έγραψαν οι επιστήμονες. «Ένα μοντέλο που περιελάμβανε έναν πολλαπλασιαστικό συνδυασμό εποχιακών και ακραίων κλιματικών μεταβλητών βρέθηκε να είναι το πιο βιώσιμο».
Πιο συγκεκριμένα, η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε πώς ένα περιβάλλον που υφίσταται μικρές μεταβολές θερμοκρασίας αποτελούσε το ιδανικό περιβάλλον για τον μύκητα. Παρατήρησαν επίσης τον ρόλο των βροχοπτώσεων στη διάδοση της νόσου.
Οι επιστήμονες θεώρησαν αυτές τις δύο περιβαλλοντικές μεταβλητές ως τις πιο σημαντικές που επηρεάζουν τη μόλυνση.
«Το ισοθερμικό φαινόμενο με τη σειρά του διαμορφωνόταν από την εποχικότητα των βροχοπτώσεων, και αυτό γινόταν λιγότερο αρνητικό καθώς η εποχικότητα αυξανόταν», έγραψαν οι ερευνητές.
Επιπλέον, στις ελαιοπαραγωγικές περιοχές που υπόκεινται σε μικρότερη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας, οι επιβλαβείς μύκητες τείνουν να είναι πιο παρόντες. Η μελέτη έδειξε επίσης ότι η άρδευση μείωσε την ικανότητα του ισοθερμικού φαινομένου να επηρεάζει την παρουσία του Verticillium dahliae.
Δείτε επίσης: Οι εγγενείς ποικιλίες ελιάς της Ανδαλουσίας ενδέχεται να εξαφανιστούν έως το 2100, προειδοποιούν οι ερευνητές«Δεδομένου ότι το V. dahliae ευδοκιμεί σε συνθήκες ήπιας θερμοκρασίας, οι βροχερές περίοδοι πρέπει να συμπίπτουν με τις θερμές, προκειμένου να παρέχονται οι βέλτιστες συνθήκες για την ανάπτυξη του παθογόνου», έγραψαν οι ερευνητές.
«Μια σημαντική συνέπεια της μελέτης μας είναι ότι η κατάλληλη διαχείριση της άρδευσης, όταν οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας πλησιάζουν τις βέλτιστες συνθήκες για την ανάπτυξη του V. dahliae, μπορεί να μειώσει την εμφάνιση συμπτωμάτων στα ελαιόδεντρα», πρόσθεσαν.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα ευρήματά τους θα ωφελήσουν όλους τους ελαιοκαλλιεργητές και, κυρίως, τους ελαιοκαλλιεργητές της Ανδαλουσίας.
Η νότια αυτόνομη κοινότητα δεν είναι μόνο η μεγαλύτερη περιοχή παραγωγής ελαιολάδου στον κόσμο – με παραγωγή άνω των 1,3 εκατομμυρίων τόνων κατά την καλλιεργητική περίοδο 2020/21 – αλλά συγκαταλέγεται επίσης μεταξύ των περιοχών που πλήττονται περισσότερο από τη μαρασμό Verticillium. Το φυτοπαθογόνο αποτελεί μία από τις κύριες απειλές για πολλούς τοπικούς ελαιώνες υψηλής και υπερ-υψηλής πυκνότητας.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα αποτελέσματα «αποδεικνύουν ότι οι μακροπρόθεσμοι σύνθετοι κλιματικοί παράγοντες, και όχι οι πρωταρχικές μεταβλητές, όπως οι ετήσιες τάσεις, μπορούν να εξηγήσουν καλύτερα τα χωρικά μοτίβα εμφάνισης του Verticillium dahliae στη μεσογειακή Ισπανία».