Η Ιταλία προβλέπει απότομη πτώση στην παραγωγή ελαιολάδου

Λόγω του συνδυασμού της ασυνήθιστης για την εποχή ζέστης και της ξηρασίας, η παραγωγή ελαιολάδου στη νότια Ιταλία, περιοχή με μεγάλη παραγωγή ελαιολάδου, αναμένεται να μειωθεί κατά 30% φέτος.

Όπως συνέβη σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, ο ιταλικός ελαιοκομικός τομέας αντιμετώπισε μια σειρά από δυσκολίες φέτος, ενώ οι υψηλές θερμοκρασίες και η ξηρασία απειλούν πλέον να θέσουν σε κίνδυνο την επόμενη συγκομιδή.

Οι αρχικές εκτιμήσεις της Cia-Agricoltori Italiani, μιας ένωσης αγροτών, κάνουν λόγο για πτώση κατά 30% για την καλλιεργητική περίοδο 2022/23 σε σύγκριση με την προηγούμενη σεζόν στις κύριες ελαιοπαραγωγικές περιοχές της νότιας Ιταλίας, όπως η Απουλία, η Καλαβρία, η Σικελία και η Καμπανία.

Παρόλο που οι ελιές είναι ιδιαίτερα ανθεκτικές στην ξηρασία, το νερό διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο σε ορισμένα στάδια του κύκλου ζωής του φυτού.

Δείτε επίσης: Ενημερώσεις για τη συγκομιδή του 2022

Η ασυνήθιστη ζέστη κατά την περίοδο της ανθοφορίας τον Μάιο και η έλλειψη νερού κατά τη φάση της ανάπτυξης τον Ιούλιο συνέβαλαν στη δημιουργία μιας πολύ δυσμενούς χρονιάς για την παραγωγή ελιάς.

Ως αποτέλεσμα, το δέντρο αναγκάζεται να θυσιάσει στοιχεία των τυπικών βιολογικών του διαδικασιών για να επιβιώσει, εξοικονομώντας έτσι τους διαθέσιμους πόρους.

Σε ένα ανησυχητικό πρώιμο σημάδι, ορισμένοι ελαιώνες αναφέρουν ήδη την εμφάνιση ξηρών και ζαρωμένων καρπών. Ακόμη και όταν οι ελιές φαίνεται να αναπτύσσονται κανονικά, η έλλειψη νερού αφυδατώνει τον πολτό και θέτει σε κίνδυνο την ανάπτυξή του, μειώνοντας έτσι την παραγωγή ελαιολάδου.

Στα κλιματικά προβλήματα προστίθεται η απειλή της μύγας της ελιάς. Στο στάδιο πριν τη συγκομιδή το φθινόπωρο, το έντομο θα μπορούσε να βλάψει περαιτέρω την ποσότητα και την ποιότητα της παραγωγής.

Σύμφωνα με τον Cia, ενόψει της αυξανόμενης κλιματικής ανισορροπίας, ο εκσυγχρονισμός των δεξαμενών νερού και των σχετικών υποδομών είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον της ελαιοκαλλιέργειας, καθώς και η βελτίωση της διαχείρισης του εδάφους και των τεχνικών άρδευσης με στόχο τον περιορισμό της απώλειας νερού.

Ο ιταλικός τομέας της ελαιοκαλλιέργειας είναι σήμερα ένας από τους σημαντικότερους παγκοσμίως, με την παραγωγή να αντιπροσωπεύει το 15% της παγκόσμιας παραγωγής, δεύτερη μόνο μετά την Ισπανία.