Η αποκλειστική κατανάλωση ελαιολάδου προστατεύει από τη στεφανιαία νόσο

Μελέτες δείχνουν κάποια ενθαρρυντικά αποτελέσματα όσον αφορά την προστατευτική δράση κατά της στεφανιαίας νόσου χάρη στην αποκλειστική κατανάλωση ελαιολάδου.

Η στεφανιαία νόσος (CAD) είναι η στένωση των στεφανιαίων αρτηριών και συχνά οδηγεί σε στηθάγχη, έμφραγμα του μυοκαρδίου και καρδιακή ανεπάρκεια.

Η μεσογειακή διατροφή και η κατανάλωση ελαιολάδου κατά μέσο όρο δύο κουταλιών της σούπας την ημέρα έχουν αποδειχθεί σε μελέτες ότι έχουν ευεργετικά αποτελέσματα για τις καρδιαγγειακές παθήσεις. Πιο συγκεκριμένα, μελέτες δείχνουν κάποια πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα όσον αφορά την προστατευτική δράση κατά της CAD.

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Public Health Nutrition αποκάλυψε ότι, ακόμη και αφού ληφθεί υπόψη η τήρηση της μεσογειακής διατροφής, «η αποκλειστική κατανάλωση ελαιολάδου συσχετίστηκε με 37% χαμηλότερη πιθανότητα εμφάνισης στεφανιαίας νόσου».

Μια μελέτη περίπτωσης-ελέγχου που διεξήχθη μεταξύ 2006-2010, η Ελληνική μελέτη Αλληλεπιδράσεων μεταξύ Πολυμορφισμών Ενιαίου Νουκλεοτιδίου και Διατροφής στην Ευαισθησία στην Αθηροσκλήρωση (THISEAS), ενέταξε 1.221 συμμετέχοντες με στεφανιαία νόσο και 1.344 μάρτυρες.

Το American Botanical Council ανέφερε σχετικά με τη μελέτη THISEAS ότι «οι ασθενείς της ομάδας των περιπτώσεων παρουσίαζαν οξύ στεφανιαίο σύνδρομο ή στεφανιαία νόσο με στένωση > 50% σε τουλάχιστον 1 από τα κύρια στεφανιαία αγγεία». Χρησιμοποιήθηκε η βαθμολογία MedDiet για την αξιολόγηση της τήρησης της μεσογειακής διατροφής και της κατανάλωσης ελαιολάδου, ενώ συμπληρωματικά ερωτηματολόγια κατέγραψαν την κατανάλωση λιπών.

Η κατά 37% χαμηλότερη πιθανότητα εμφάνισης στεφανιαίας νόσου με αποκλειστική κατανάλωση ελαιολάδου θεωρήθηκε ότι «μεσολαβείται μέσω αλλαγών στο οξειδωτικό στρες, τη φλεγμονή, την υπεροξείδωση των λιπιδίων και το λιπιδαιμικό προφίλ», ανέφερε το Συμβούλιο.

Μια άλλη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of Human Nutrition and Dietetics, η παρατηρητική μελέτη GREECS, υποστήριξε τα αποτελέσματα της μελέτης THISEAS, δείχνοντας ότι η αποκλειστική χρήση ελαιολάδου, είτε ως σάλτσα σαλάτας είτε στο μαγείρεμα, βοηθά στη μείωση της συχνότητας εμφάνισης οξέος στεφανιαίου συνδρόμου (ACS) και επαναλαμβανόμενων καρδιακών επεισοδίων σε καρδιοπαθείς.

Η μελέτη αρχικά προσέλκυσε 2.172 συμμετέχοντες με ACS, οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου ή ασταθή στηθάγχη, και στη συνέχεια πραγματοποίησε μια δεκαετή παρακολούθηση σε 1.918 ασθενείς. Καταγράφηκαν τα διατροφικά συστατικά, συμπεριλαμβανομένης της πρόσθετης πρόσληψης λιπών από ελαιόλαδο, βούτυρο, μαργαρίνη και σπορέλαια. Καταγράφηκε επίσης η χρήση λιπών στο καθημερινό μαγείρεμα και την προετοιμασία των τροφίμων. Το 76% της ομάδας κατανάλωνε αποκλειστικά ελαιόλαδο, ενώ το υπόλοιπο 24% κατανάλωνε άλλα πρόσθετα λίπη.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, «Τα τελικά σημεία που μελετήθηκαν στην 10ετή παρακολούθηση ήταν επαναλαμβανόμενα θανατηφόρα ή μη θανατηφόρα επεισόδια ACS».

Όσοι κατανάλωναν άλλα προστιθέμενα λίπη είχαν 40% υψηλότερο κίνδυνο επαναλαμβανόμενων επεισοδίων ACS κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης. Και, παρόλο που η βαθμολογία MedDiet ήταν η ίδια και για τις δύο ομάδες, το ποσοστό όσων υπέστησαν οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου ήταν μόνο 58% στην ομάδα που κατανάλωνε αποκλειστικά ελαιόλαδο, σε σύγκριση με 71% στην ομάδα που κατανάλωνε άλλα προστιθέμενα λίπη.

Ωστόσο, αυτό το αποτέλεσμα παρέμεινε σημαντικό μόνο σε παχύσαρκους ασθενείς. Οι συγγραφείς υποδηλώνουν ότι το ελαιόλαδο μπορεί να μειώσει τη χαμηλού βαθμού φλεγμονή που είναι γνωστό ότι σχετίζεται με την παχυσαρκία. Ενώ τα άλλα προστιθέμενα λίπη «ενεργοποιούν τους μηχανισμούς που εμπλέκονται στην εμφάνιση θρόμβωσης, φλεγμονής και οξείδωσης».

Όπως και στις περισσότερες μελέτες, υπήρχαν ορισμένοι περιορισμοί, όπως η εξάρτηση από μια υπόθεση σχετικά με τους μηχανισμούς μέσω των οποίων ασκούνται τα θετικά αποτελέσματα, η έλλειψη μέτρησης του επιπέδου της μυοκαρδιακής βλάβης, η μη καταγραφή της ακριβούς ποσότητας λιπαρών που καταναλώθηκαν και το γεγονός ότι η διατροφική πρόσληψη καταγράφηκε μόνο κατά την έναρξη της μελέτης, οπότε δεν ελήφθησαν υπόψη πιθανές διατροφικές αλλαγές με την πάροδο του χρόνου.

Απαιτείται περαιτέρω έρευνα σε αυτόν τον τομέα, αλλά τα αποτελέσματα και των δύο μελετών σε συνδυασμό είναι πολλά υποσχόμενα, δείχνοντας ότι η τακτική κατανάλωση ελαιολάδου έχει προστατευτική δράση έναντι της στεφανιαίας νόσου.