Οι συσκευασίες τύπου «Bag-in-Box» αποδεικνύονται ιδανικές για την αποθήκευση ελαιολάδου
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι συσκευασίες τύπου «bag-in-box» διατηρούσαν τα πρότυπα ποιότητας του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε σύγκριση με τις συσκευασίες από ελαφρώς επιψευδαργυρωμένο χάλυβα.
Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων, το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο που συσκευάζεται σε συσκευασίες τύπου «bag-in-box» διατήρησε την ποιότητά του για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και υπό πιο αντίξοες συνθήκες σε σύγκριση με το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο που αποθηκεύτηκε σε συσκευασίες από ελαφρύ χάλυβα.
«Η στατιστική ανάλυση έδειξε ότι τα δείγματα που συσκευάστηκαν τόσο σε δοχεία από επιψευδαργυρωμένο χάλυβα όσο και σε συσκευασίες τύπου bag-in-box επηρεάστηκαν από τη θερμοκρασία αποθήκευσης, αλλά εκείνα που αποθηκεύτηκαν σε συσκευασίες τύπου bag-in-box επηρεάστηκαν λιγότερο», έγραψαν οι ερευνητές στη μελέτη.
Η κύρια πρακτική συνέπεια είναι ότι το δοχείο τύπου bag-in-box παρέχει εξαιρετική προστασία στο ελαιόλαδο τόσο από το φως όσο και από το οξυγόνο.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το ελαιόλαδο που αποθηκεύτηκε σε συσκευασίες τύπου bag-in-box διατήρησε την κατάταξή του ως εξαιρετικό παρθένο για ολόκληρη τη δοκιμή των 120 ημερών όταν αποθηκεύτηκε σε θερμοκρασία δωματίου (71,6 βαθμοί Φαρενάιτ) και είχε διάρκεια ζωής 100 ημερών όταν αποθηκεύτηκε σε θερμοκρασίες υπερβολικής έκθεσης (98,6 βαθμοί Φαρενάιτ).
Τα δείγματα ελαιολάδου που αποθηκεύτηκαν σε δοχεία από επιψευδαργυρωμένο χάλυβα δεν μπορούσαν πλέον να χαρακτηριστούν ως εξαιρετικά παρθένα μετά από 80 ημέρες αποθήκευσης σε θερμοκρασία δωματίου και μόλις 60 ημέρες αποθήκευσης σε υπερβολικές θερμοκρασίες.
Δείτε επίσης: Νέα για την έρευνα στο ελαιόλαδο«Η κύρια πρακτική συνέπεια είναι ότι το δοχείο τύπου bag-in-box παρέχει εξαιρετική προστασία στο ελαιόλαδο τόσο από το φως όσο και από το οξυγόνο, καθώς δεν υπάρχει χώρος γεμάτος με αέρα σε κανένα στάδιο κατά τη χρήση του», δήλωσε ο Μιχαήλ Κοντομίνας, κύριος συγγραφέας της μελέτης και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων, στην Olive Oil Times.
«Αυτή η προστασία είναι καλύτερη από εκείνη που παρέχει ο επιψευδαργυρωμένος χάλυβας και, κατά πάσα πιθανότητα, το σκούρο γυαλί, κάτι που όμως δεν έχει αποδειχθεί ακόμη», πρόσθεσε.
Ο Κοντομίνας και η ερευνητική του ομάδα πήραν τέσσερα δείγματα εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου Κορωνέικης που συγκομίστηκε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και τοποθέτησαν τα δύο δείγματα σε δοχεία από επιψευδαργυρωμένο χάλυβα και τα άλλα δύο δείγματα σε δοχεία τύπου bag-in-box. Το ένα από κάθε ένα από αυτά τα δείγματα αποθηκεύτηκε στους 71,6 βαθμούς Φαρενάιτ και το άλλο από κάθε ένα αποθηκεύτηκε στους 98,6 βαθμούς Φαρενάιτ.
«Οι πειραματικές συνθήκες που επιλέχθηκαν [τα ελαιόλαδα που αποθηκεύτηκαν σε θερμοκρασία δωματίου] είναι παρόμοιες με τις συνθήκες αποθήκευσης στα σούπερ μάρκετ», είπε ο Κοντομίνας. «Η θερμοκρασία κατάχρησης των 98,6 βαθμών Φαρενάιτ επιλέχθηκε για να προσομοιάσει κυρίως τις συνθήκες θερμοκρασίας που επικρατούν στα σπίτια κατά τους καλοκαιρινούς μήνες στην περιοχή της Μεσογείου».
Αυτές οι θερμοκρασίες υπερβολικής έκθεσης αντιμετωπίζονται επίσης συχνά από το ελαιόλαδο που μεταφέρεται σε φορτηγά χωρίς κλιματισμό και σε εμπορευματοκιβώτια κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Κατά τη διάρκεια του πειράματος, ο Κοντομίνας και η ερευνητική του ομάδα εξέτασαν διάφορες παραμέτρους ποιότητας του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου κάθε 20 ημέρες: ελεύθερη οξύτητα, τιμή υπεροξειδίου και δύο συντελεστές απορρόφησης.
Η περιεκτικότητα των ελαίων σε ελαϊκό οξύ αυξήθηκε με διαφορετικούς ρυθμούς με την πάροδο του χρόνου, με ταχύτερη αύξηση να παρατηρείται σε υψηλότερες θερμοκρασίες και στα δοχεία από επιψευδαργυρωμένο χάλυβα. Όταν η οξύτητα υπερβαίνει το 0,8%, το ελαιόλαδο δεν μπορεί πλέον να χαρακτηριστεί ως εξαιρετικό παρθένο.
Τα δείγματα ελαιολάδου που περιείχαν δοχεία τύπου «bag-in-box» δεν ξεπέρασαν το όριο οξύτητας του 0,8% σε θερμοκρασία δωματίου κατά τη διάρκεια της περιόδου δοκιμής των 120 ημερών και το έκαναν μόνο υπό τις κακές συνθήκες αποθήκευσης μετά από 100 ημέρες. Τα δείγματα που περιείχαν δοχεία από επιψευδαργυρωμένο χάλυβα έφτασαν στο μέγιστο όριο οξύτητας μετά από 100 ημέρες σε θερμοκρασία δωματίου και 80 ημέρες υπό κακές συνθήκες αποθήκευσης.
Όσον αφορά τις τιμές υπεροξειδίου, ένα άλλο μέτρο της ποιότητας του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου, τρία από τα τέσσερα δείγματα παρέμειναν εντός των παραμέτρων που απαιτούνται για να χαρακτηριστούν ως εξαιρετικά παρθένα, με εξαίρεση το δείγμα που αποθηκεύτηκε σε ελασματοποιημένο χάλυβα σε θερμοκρασίες κακομεταχείρισης.
Το ίδιο μοτίβο ισχύει και όταν οι ερευνητές μέτρησαν τους συντελεστές απορρόφησης των δειγμάτων – ένα μέτρο του πόσο υπεριώδες φως μπορεί να απορροφήσει το λάδι πριν χάσει την πιστοποίηση εξαιρετικού παρθένου. Μόνο τα δείγματα που αποθηκεύτηκαν σε δοχεία από επιψευδαργυρωμένο χάλυβα σε θερμοκρασίες κακομεταχείρισης υπερέβησαν τις παραμέτρους για τα εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα, κάτι που συνέβη μετά το όριο των 60 ημερών.
«Είναι προφανές ότι σε υπερβολικές θερμοκρασίες το δοχείο bag-in-box αποδείχθηκε ανώτερο από το μεταλλικό δοχείο, όπως τεκμηριώνεται από τις τιμές και των τεσσάρων παραμέτρων ποιότητας του ελαιολάδου», έγραψαν οι ερευνητές στη μελέτη.
«Οι υπερβολικές θερμοκρασίες αποθήκευσης και η υπερβολική παρουσία οξυγόνου, ως αποτέλεσμα του ελεύθερου χώρου που δημιουργείται στο δοχείο από επιψευδαργυρωμένο χάλυβα μετά από κάθε δειγματοληψία, οδήγησαν σε ταχύτερη αλλοίωση της ποιότητας του ελαίου για τα δείγματα που αποθηκεύτηκαν σε δοχεία από επιψευδαργυρωμένο χάλυβα, καθώς η παρουσία οξυγόνου ενισχύει την οξείδωση», έγραψαν.
Ο Κοντομίνας δήλωσε ότι δεν τον εξέπληξαν αυτά τα αποτελέσματα. Στην πραγματικότητα, επιβεβαίωσαν αυτό που είχε υποθέσει, δηλαδή ότι τα δοχεία τύπου «bag-in-box» είναι ανώτερα από τα άλλα.
«Περίμενα κάποιο είδος θετικής επίδρασης της συσκευασίας bag-in-box στη διατήρηση της ποιότητας του ελαιολάδου, δεδομένης της απουσίας οξυγόνου εντός της συσκευασίας, κάτι που δεν μπορεί να αποφευχθεί σε σκούρα γυάλινα ή εποξειδωμένα μεταλλικά δοχεία με την επαναλαμβανόμενη αφαίρεση ελαιολάδου από τη συσκευασία με την πάροδο του χρόνου», είπε.
Ο Κοντομίνας και η ερευνητική ομάδα βρίσκονται ήδη στη διαδικασία επανάληψης του πειράματος με σκούρες γυάλινες φιάλες. Μόλις έχουν αυτά τα αποτελέσματα, η ομάδα θα προχωρήσει στον προσδιορισμό της επίδρασης της χαμηλής έναντι της υψηλής περιεκτικότητας σε φαινολικά συστατικά του ελαιολάδου στη διατήρηση της ποιότητας του προϊόντος κατά τη διάρκεια της αποθήκευσης.