Η πακιστανική επαρχία του Πουντζάμπ ανακοινώνει σχέδιο για τη φύτευση 50 εκατομμυρίων ελαιόδεντρων
Η ανακοίνωση εντάσσεται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πρωτοβουλίας στο Πακιστάν για την ανάπτυξη της παραγωγής ελαιολάδου σε εμπορική κλίμακα, με στόχο την κάλυψη της τοπικής ζήτησης και την εξαγωγή.
Η κυβέρνηση της πακιστανικής επαρχίας του Πουντζάμπ επιβεβαίωσε τα σχέδιά της για τη φύτευση 50 εκατομμυρίων ελαιόδεντρων σε έκταση τεσσάρων εκατομμυρίων εκταρίων έως το 2026.
Οι καλλιεργητικές προσπάθειες θα επικεντρωθούν στις περιοχές Chakwal, Attock και Mianwali, οι οποίες είναι γνωστές για τις ευνοϊκές εδαφικές και κλιματολογικές συνθήκες τους.
Η πρωτοβουλία αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για τη μείωση της εξάρτησης του Πακιστάν από τα εισαγόμενα βρώσιμα έλαια, τη βελτίωση της αγροτικής αγοραστικής δύναμης και τη μετατόπιση μέρους της γεωργικής παραγωγής προς καλλιέργειες πιο ανθεκτικές στην ξηρασία.
Δείτε επίσης: Οι ελιές φέρνουν βιώσιμη ανάπτυξη στο ΠακιστάνΣύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών, το Πακιστάν κατανάλωσε 4,41 εκατομμύρια μετρικούς τόνους βρώσιμων ελαίων κατά την καλλιεργητική περίοδο 2023/24, εκ των οποίων 3,19 εκατομμύρια τόνοι ήταν εισαγόμενοι.
Η καλλιέργεια της ελιάς θεωρείται όλο και περισσότερο ως στρατηγική καλλιέργεια που μπορεί να μειώσει το εμπορικό έλλειμμα της χώρας — το οποίο έφτασε τα 5,4 (5,27 ευρώ) δισεκατομμύρια δολάρια τον Οκτώβριο του 2024 — και να δημιουργήσει μια νέα πηγή ξένων εσόδων μέσω των εξαγωγών.
Το Πακιστάν διαθέτει 80 εκατομμύρια άγριες ελιές και 5,6 εκατομμύρια καλλιεργούμενες ελιές, ενώ κάθε χρόνο φυτεύονται 500.000 και 800.000 νέα δέντρα.
Η παραγωγή ελαιολάδου της χώρας προβλέπεται να φτάσει τους 160 και 180 μετρικούς τόνους κατά την καλλιεργητική περίοδο 2024/25, αντιπροσωπεύοντας αύξηση 20% σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο.
Το 2022, το έτος που το Πακιστάν εντάχθηκε στο Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου (IOC) ως 19ο μέλος του, εξήγαγε με επιτυχία παρθένο και εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο αξίας 1,9 (1,8 ευρώ) εκατομμυρίων δολαρίων.
«Εργαζόμαστε για τη λήψη διεθνών πιστοποιήσεων, όπως πιστοποιήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ασίας, ώστε να μπορέσουμε να εξάγουμε τα προϊόντα διεθνώς», δήλωσε ο Muhammad Azeem Tariq, διευθυντής έργου της Loralai Olives, στην Olive Oil Times σε συνέντευξη τον Δεκέμβριο του 2024.
«Αυτή η χρονιά ήταν αξιοσημείωτη για τον κλάδο της ελιάς», πρόσθεσε. «Παρατηρήσαμε αύξηση, όχι μόνο στην καρποφορία αλλά και στο πάθος των αγροτών για την ελαιοπαραγωγή».
Παράλληλα με την προσπάθεια στο Πουντζάμπ, η εθνική κυβέρνηση σχεδιάζει να καλλιεργήσει περισσότερες ελιές στο Khyber-Pakhtunkhwa, ειδικά στην περιοχή Hazara και στο Balochistan.
Στο Διεθνές Συμπόσιο Ελαιολάδου που πραγματοποιήθηκε στη Μαδρίτη τον περασμένο μήνα, ο Azeem Tariq σημείωσε ότι η προτεραιότητα που δίνεται στην καλλιέργεια ελιάς στο Πακιστάν βασίζεται στα πολυάριθμα πλεονεκτήματα που συνδέονται με την καλλιέργεια αυτή.
Υποστήριξε ότι οι ελιές προσαρμόζονται ιδιαίτερα καλά στις κλιματολογικές συνθήκες του Πακιστάν, καθώς απαιτούν σημαντικά λιγότερο νερό από τις παραδοσιακές καλλιέργειες, όπως το σιτάρι και το ρύζι.
Αυτό το χαρακτηριστικό καθιστά τις ελιές βέλτιστη επιλογή για μια περιοχή που αντιμετωπίζει συχνά έλλειψη νερού. Επιπλέον, η καλλιέργεια ελιάς έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει την υγεία του εδάφους και να μετριάσει τη διάβρωση, συμβάλλοντας στη μακροπρόθεσμη γεωργική βιωσιμότητα.
Ξεχωριστά, η ελαιοκαλλιέργεια θεωρείται στρατηγική καλλιέργεια σε υποανάπτυκτες περιοχές, προκειμένου να προσφέρει στους φτωχούς αγρότες της υπαίθρου καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και να τους αποτρέψει από το να ενταχθούν σε τρομοκρατικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένης της Αλ Κάιντα, που παραμένουν ενεργές στο βόρειο τμήμα της χώρας.
Η πακιστανική κυβέρνηση σκοπεύει να παρέχει ολοκληρωμένη υποστήριξη στους αγρότες που ενδιαφέρονται για την ελαιοκαλλιέργεια.
Η υποστήριξη αυτή θα περιλαμβάνει την παροχή υψηλής ποιότητας δενδρυλλίων, τεχνικής βοήθειας και προγραμμάτων κατάρτισης που έχουν σχεδιαστεί για να εξασφαλίζουν την αποτελεσματική διαχείριση των καλλιεργειών.
Θα διατίθενται επίσης οικονομικά κίνητρα και επιδοτήσεις για να ενθαρρυνθούν οι αγρότες να στραφούν στην ελαιοκαλλιέργεια.
Ο γενικός στόχος είναι η δημιουργία μιας ισχυρής αλυσίδας εφοδιασμού για τη διευκόλυνση της τοπικής παραγωγής, εμφιάλωσης και εμπορίας ελαιολάδου.