Μια μελέτη διαπιστώνει ότι το εκχύλισμα ελιάς μπορεί να συμβάλει στην καταπολέμηση της αρτηριακής σκληρότητας
Μια πρόσφατη ισπανική μελέτη διαπίστωσε ότι τα άτομα που κατανάλωναν υψηλότερες δόσεις ενός τυποποιημένου εκχυλίσματος ελιάς παρουσίασαν καλύτερα αποτελέσματα σε έναν δείκτη μέτρησης των αρτηριών και στις μετρήσεις των μέσων τιμών των τριγλυκεριδίων.
Τα χημικά συστατικά του καρπού της ελιάς είναι από καιρό γνωστά στην επιστημονική κοινότητα ως πηγές μιας σειράς καρδιαγγειακών οφελών. Μεταξύ άλλων, ο καρπός της ελιάς έχει υψηλή περιεκτικότητα σε φαινολικές ενώσεις με αντιοξειδωτικές ιδιότητες.
Μια πρόσφατη ισπανική μελέτη
ανακάλυψε μια ακόμη θετική σχέση μεταξύ της ανθρώπινης υγείας και του καρπού της ελιάς.
Η υδροξυτυροσόλη είναι μια αντιφλεγμονώδης ουσία που μειώνει τις προφλεγμονώδεις ουσίες και αυξάνει τα επίπεδα του αγγειακού μονοξειδίου του αζώτου.
Αυτή τη φορά, αποδείχθηκε ότι οι ιδιότητες ενός τυποποιημένου εκχυλίσματος ελιάς (S0FE), με εμπορική ονομασία Proliva, ενδέχεται να συμβάλλουν στη βελτίωση της ελαστικότητας των αρτηριών, των αιμοφόρων αγγείων που μεταφέρουν αίμα πλούσιο σε οξυγόνο από την καρδιά στους ιστούς του σώματος.
Η σκλήρυνση των αρτηριών μπορεί να προκαλέσει έμφραγμα του μυοκαρδίου και εγκεφαλικό επεισόδιο, τις δύο κύριες αιτίες θανάτου στον ανεπτυγμένο κόσμο. Το SOFE μπορεί να δράσει κατά αυτών των καρδιαγγειακών επεισοδίων.
Το S0FE περιέχει υδροξυτυροσόλη, μια φαινολική φυτοχημική ουσία του παρθένου ελαιολάδου με αξιοθαύμαστα οφέλη για την υγεία, σύμφωνα με τον Guy Woodman, γενικό διευθυντή της EuroMed, η οποία προμηθεύει το Proliva.
«Η υδροξυτυροσόλη είναι μια αντιφλεγμονώδης ουσία που μειώνει τις προφλεγμονώδεις ουσίες και αυξάνει τα επίπεδα του αγγειακού μονοξειδίου του αζώτου. Έρευνες έχουν δείξει ότι αναστέλλει τη συσσωμάτωση των αιμοπεταλίων που διεγείρεται από το κολλαγόνο και τις προφλεγμονώδεις ουσίες», δήλωσε ο Woodman στην Olive Oil Times.
«Είναι επίσης ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που μειώνει την οξείδωση της LDL. Τέλος, μειώνει την ενεργοποίηση των ενδοθηλιακών κυττάρων, περιορίζοντας την προσκόλληση των μονοκυττάρων στα ενδοθηλιακά κύτταρα του αγγειακού τοιχώματος», συνέχισε ο Woodman.
Η έρευνα της Euromed, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Drugs R&D, προσπάθησε να αξιολογήσει την επίδραση του SOFE σε άτομα που διατρέχουν κίνδυνο αρτηριακής σκληρότητας. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τον λεγόμενο Δείκτη Καρδιο-Αστραγάλου (CAVI), έναν δείκτη που υπολογίζει μια παράμετρο σκληρότητας, απεικονίζοντας τον φυσικό λογάριθμο του λόγου συστολικής προς διαστολική πίεση σε σχέση με την εκτασιμότητα του αρτηριακού τοιχώματος. Στη συνέχεια, προσέλκυσαν 36 άνδρες και γυναίκες ηλικίας μεταξύ 45 και 65 ετών για μια διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη. Δώδεκα από τα 36 άτομα κατανεμήθηκαν σε καθεμία από τις ακόλουθες ομάδες:
Ομάδα 1: 250 mg SOFE — 50 mg δραστικής ουσίας, υδροξυτυροσόλη (δοσολογία που επιτυγχάνεται με δύο κάψουλες την ημέρα)
Ομάδα 2: 500 mg SOFE — 100 mg δραστικής ουσίας, υδροξυτυροσόλη (δοσολογία που επιτυγχάνεται με δύο κάψουλες την ημέρα)
Ομάδα 3: Εικονικό φάρμακο
Στη συνέχεια, όλοι οι άνδρες και οι γυναίκες παρακολουθήθηκαν για 11 ημέρες.
Οι επιστήμονες παρατήρησαν αρχικά μείωση στις τιμές CAVI και για τις τρεις ομάδες. Ωστόσο, η ομάδα υψηλής δόσης —η Ομάδα 2— παρουσίασε τη μεγαλύτερη βελτίωση στον δείκτη CAVI. Οι τιμές CAVI αυτής της ομάδας μειώθηκαν δραματικά από 11,02 σε 8,91. Η Ομάδα 2 παρουσίασε επίσης εμφανή βελτίωση στα επίπεδα τριγλυκεριδίων στο αίμα. Τα μέσα επίπεδα τριγλυκεριδίων της ομάδας υψηλής δόσης μειώθηκαν κατά 21,64 τοις εκατό, η πιο αξιοσημείωτη μείωση μεταξύ των τριών ομάδων.
Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το τυποποιημένο εκχύλισμα ελιάς ενδέχεται να συμβάλλει στη βελτίωση της αρτηριακής ελαστικότητας, αλλά συμφώνησε ότι μια μελέτη μεγάλης κλίμακας και μακροπρόθεσμης διάρκειας θα μπορούσε να προσδιορίσει καλύτερα το φαινόμενο του εικονικού φαρμάκου.
Οι ερευνητές συμπεριέλαβαν επίσης ένα ερωτηματολόγιο Οπτικής Αναλογικής Κλίμακας (VAS) ως μέρος της μελέτης, προκειμένου να εξετάσουν διάφορες παραμέτρους ενέργειας, όπως την κούραση, την κόπωση και την όρεξη, βάσει των οποίων κατέληξαν στο περαιτέρω συμπέρασμα ότι το SOFE ήταν καλά ανεκτό.