Μια λύση για υψηλότερα κέρδη μπορεί να βρίσκεται στα φύλλα

Όποιος επισκεφθεί ένα ελαιοτριβείο στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της περιόδου παραγωγής θα δει έναν τεράστιο σωρό από φύλλα ελιάς να έχει συσσωρευτεί σε μια γωνιά του κτήματος, αφού τα ελιόκλαδα έχουν αποφυλλωθεί.
Αυτό το στερεό υποπροϊόν έχει αμελητέα σημασία για τον παραγωγό και συνήθως χρησιμοποιείται ως λίπασμα για το έδαφος. Ωστόσο, αυτό το ασήμαντο υπολείμμα μπορεί να διαδραματίσει έναν πιο σημαντικό ρόλο, συμβάλλοντας στα πενιχρά κέρδη του παραγωγού.

Τα αποξηραμένα φύλλα ελιάς χρησιμοποιούνται σε χώρες όπως η Ιαπωνία, η Κορέα και οι ΗΠΑ για την παραγωγή τσαγιού. Το 2006 υπήρχε μόνο ένας Έλληνας παραγωγός που εξήγαγε φύλλα ελιάς στην Ιαπωνία με 3,5 ευρώ το κιλό, και από τότε μόνο λίγα άλλα άτομα έχουν ξεκινήσει μια τέτοια επιχείρηση. Η εργασία δεν είναι απαιτητική, με τη μόνη προϋπόθεση να προέρχονται τα φύλλα από βιολογικούς ελαιώνες, ώστε να αποφεύγεται η παρουσία ξένων ουσιών.

Το τσάι από φύλλα ελιάς γίνεται αρκετά δημοφιλές και θεωρείται ότι έχει υψηλή θρεπτική αξία. Οι παραγωγοί στην Ελλάδα θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να εκμεταλλευτούν τις μεγάλες ποσότητες φύλλων ελιάς που παραμένουν πρακτικά αναξιοποίητες και να αυξήσουν τα έσοδά τους, έστω και οριακά.