Fransız Ticaret Grubu Yeni Marka Kimliğine Kavuştu
Fransa Ulusal Zeytinyağı Birliği’nin adı değişse de, misyonu büyük ölçüde aynı kalıyor: yerel çeşitleri tanıtmak ve küçük çiftçilerin ayakta kalabilmesi için zeytinliklerin verimliliğini korumak.
Fransa zeytin sektörünün mesleklerarası birliği, Afidol kısaltmasını terk ederek daha sade olan France Olive adını benimsemek üzere bir isim değişikliğine gidiyor.
France Olive başkanı ve Vallée des Baux'da zeytinyağı üreticisi olan Laurent Bélorgey, Olive Oil Times'a "Bu yıl Afidol'un 20. yıl dönümünü kutlamak için adını France Olive olarak değiştirmeye karar verdik" dedi. "Yirmi yıl, akıl yaşıdır ve yeniden lansman yapmanın zamanının geldiğini düşündük."
“Eski zeytin çeşitlerimizden yağ üretmeye kesin olarak karar verdik ve asıl zorluğun, bu çeşitleri yeterince verimli hale getirmek olduğunu fark ettik.
–
Bélorgey, Fransa’da zeytinyağı üretim sektörünün durumunun giderek iyileştiğini söyledi. Uluslararası Zeytin Konseyi verilerine göre, Fransa bir önceki hasat yılında 5.900 ton zeytinyağı üretmişti. Bélorgey, bu yılki üretimin yaklaşık 5.500 ton olacağını tahmin ediyor.
“Fransa’da zeytinyağı üretiminin durumu şu anda oldukça iyi,” dedi. “Ancak bunun için uzun bir yol kat ettiğimizi bilmeliyiz.”
Ayrıca bakınız: Fransa'dan Zeytinyağı Haberleri1990'lar ve 2000'lerin ilk yarısında Fransa, yılda ortalama 3.300 ton zeytinyağı üretti. Yıllık üretim, 1990/91 hasat yılında 1.000 tondan 2008/09'da 7.000 tona kadar istikrarlı bir şekilde arttı ve bu rakam hala rekor seviyede.
“Ancak son 12 yıldır oldukça iyi hasatlar elde ettik ve şu anda tatmin edici bir üretim seviyesine ulaştık,” dedi Bélorgey.
2008/09 hasat yılından bu yana Fransa, yılda ortalama 4.900 ton üretim gerçekleştirdi; 2014/15 hasat yılındaki felaket olmasaydı bu rakam daha da yüksek olacaktı. Çeşitli faktörlerin etkisiyle Fransa, o yıl sadece 1.700 ton zeytinyağı üretti; bu, 1993'ten bu yana en düşük verim oldu.
Laurent Bélorgey
Fransız üreticiler için şu anda en büyük zorluk, zeytinyağlarını bölgesel rakiplerinden ayırt edebilmektir. Akdeniz’deki komşularıyla karşılaştırıldığında, Fransa’da zeytin yetiştiriciliğinin mümkün olduğu arazi miktarı çok daha azdır – çoğunlukla güney kıyı şeridi boyunca – bu nedenle İspanya, İtalya, Portekiz veya Yunanistan gibi ülkeleri üretimde asla geçemeyecektir. Bu nedenle Bélorgey, geleneksel çeşitlerin üretimine odaklanmanın Fransız üreticiler için ileriye dönük yol olduğuna inanıyor.
“Fransa’daki bir zeytinyağı üreticisi için en büyük zorluk, yerel çeşitlerimizi yeterince verimli hale getirmektir,” dedi. “Eski zeytin çeşitlerimizden yağ üretmeye kesin bir karar verdik ve asıl zorluğun onları yeterince verimli hale getirmek olduğunu fark ettik.”
Fransa'da yedi adet koruma altındaki menşe adı (Appellations d’Origine Protegée) ve bir adet kontrollü menşe adı (Appellation d’Origine Controllée) bulunmaktadır. Bu koruma alanlarının büyüklüğü, en küçük koruma alanlarından biri olan Vallée des Baux sınırları içindeki 16 köyden, Provence AOC'sine ait 434 köye kadar değişmektedir.
Bélorgey ve sektörün geri kalanı, yerel ve kendine özgü zeytinyağlarını daha düşük verimle üretme stratejisinin, Fransız üreticilerin büyüklükleri veya üretim tekniklerinden bağımsız olarak hayatta kalmalarını sağlayacağına inanıyor.
Fransa'daki zeytinyağı üreticilerinin büyük çoğunluğu, ortalama 25 dönümden az araziye sahip küçük aile işletmeleridir. 100 dönümü aşan sadece birkaç büyük ölçekli işletme bulunmaktadır.
Bélorgey, “Fransa’da yaklaşık 20.000 zeytin üreticisi olduğunu sık sık söyleriz,” dedi. “Ancak bu rakam, bahçesinde sadece birkaç zeytin ağacı bulunan ve zeytinlerini yerel kooperatife götüren küçük üreticiden, 20 veya 30 hektarlık (50 veya 75 dönüm) araziyi işleyen profesyonellere kadar geniş bir yelpazeyi kapsamaktadır.”