Αποκαλύφθηκε σκάνδαλο με το ελαιόλαδο στη Γαλλία

Ένα ακόμη μεγάλο σκάνδαλο με το ελαιόλαδο, αυτή τη φορά στη Γαλλία, αποκαλύφθηκε από την εφημερίδα La Provence, στην περίφημη περιοχή της Προβηγκίας, η οποία είναι γνωστή ως μία από τις καλύτερες για την παραγωγή ποιοτικού ελαιολάδου.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, μεταξύ Σεπτεμβρίου 2014 και Ιανουαρίου 2015, 120 τόνοι ισπανικών ελιών εισήχθησαν στους ελαιοτριβείους της περιοχής, πριν το παραγόμενο λάδι εμφιαλωθεί και πωληθεί με επώνυμες ετικέτες και με την ονομασία AOP (appellation d’origine protégée), η οποία υποτίθεται ότι πιστοποιεί την προέλευση των προϊόντων.
Δείτε επίσης: Άρθρα σχετικά με την απάτη στο
ελαιόλαδο Στη μικρή πόλη Mouriès, ένας άνδρας τελικά παραδέχτηκε την ενοχή του, εξηγώντας ότι ήθελε να αποκομίσει παράνομα κέρδη μετά τις καταστροφές που προκάλεσε η μύγα της ελιάς . Αποφάσισε να εισαγάγει και να αναμίξει τις ελιές από την Προβηγκία με κάποιες από την Ανδαλουσία (Ισπανία) με τη βοήθεια ενός άλλου άνδρα.

Οι ισπανικές ελιές μεταφέρθηκαν σε εννέα διαφορετικά ελαιοτριβεία σε τρεις περιοχές: πέντε στο Bouches-du-Rhône, ένα μεταξύ Arles και Lancon-Provence, τρία στο Var και στο Gard.

Μετά την έκθλιψη, οι ισπανικές ελιές πωλήθηκαν με τρεις διαφορετικές ετικέτες: AOP Vallée des Baux, AOP Provence και Olives françaises. Ερευνήθηκε επίσης εάν τα ελαιοτριβεία, μερικά από τα οποία είναι γνωστά, συνεργάστηκαν με τον ύποπτο εν γνώσει τους.

«Το ψέμα σχετικά με την προέλευση των ελιών οδηγεί σε απάτη στη Γαλλία», δήλωσε ένα πρόσωπο που είναι εξοικειωμένο με την υπόθεση. Σε πέντε μήνες, η επιχείρηση εκτιμάται ότι απέφερε έσοδα 300.000 ευρώ (334.663 δολάρια).

«Είναι πολύ πιθανό οι ελαιοτριβείς να έχουν κλείσει τα μάτια τους όσον αφορά την προέλευση των ελιών. Με τις ζημιές που προκαλούν οι μύγες των ελιών, αυτό εξυπηρετούσε όλους», σχολίασε ένα άτομο που ασχολείται με την υπόθεση. Οι ισπανικές ελιές κοστίζουν ένα κλάσμα του κόστους των τοπικών γαλλικών.

Θεωρητικά, ένας πωλητής πρέπει να παρέχει στον ελαιοτριβείο μια δήλωση αγροτεμαχίου που εγγυάται την προέλευση των προϊόντων του. Ο ύποπτος, ο οποίος γνώριζε πολύ καλά την αγορά αλλά δεν καλλιεργούσε δικές του ελιές, χρησιμοποίησε ένα παλιό έγγραφο κάποιου άλλου.

«Παρόλο που η απάτη είναι σοβαρή, θα μπορούσε να επηρεάσει μόνο το 7 ή 8 τοις εκατό του συνολικού όγκου ελαιολάδου», δήλωσε ο Olivier Nasles, πρόεδρος της Afidol (του διακλαδικού συλλόγου ελαιολάδου στη Γαλλία).

Έχουν σημειωθεί αρκετές περιπτώσεις απάτης όπως αυτή στη Γαλλία και στην Ευρώπη. Το 2005, η Afidol αναφέρθηκε σε αρκετούς τόνους ελαιολάδου που παρασκευάστηκε από ισπανικές ελιές και πωλήθηκε με την ετικέτα «Προβηγκία» ή παρόμοιες ετικέτες από δύο πωλητές με έδρα την Αρλ.

Το 2012, εκτιμήθηκε ότι μία στις τέσσερις φιάλες που πωλούνταν στις διάσημες αγορές της Προβηγκίας έφερε στην πραγματικότητα ψευδή ετικέτα.

Πιστεύεται ότι σημειώθηκαν πολλές περιπτώσεις απάτης κατά τη συγκομιδή του 2014-2015, κυρίως λόγω της πτώσης της παραγωγής ελαιολάδου στην Προβηγκία που προκλήθηκε από τη μύγα της ελιάς.

Το 2012, μια ιταλική μελέτη που δημοσιεύθηκε από την εφημερίδα La Repubblica υπολόγιζε ότι 4 στις 5 φιάλες που πωλούνταν ως «ιταλικό» εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο ήταν στην πραγματικότητα αναμεμειγμένες με ελαιόλαδο από το εξωτερικό.

Στις αρχές του 2015, η Ευρωπαϊκή Ένωση ενίσχυσε τους ελέγχους και τις κυρώσεις για την απάτη με το ελαιόλαδο, αλλά υπάρχουν ακόμη πολλά που πρέπει να γίνουν. Στη Γαλλία, η DGCCRF (Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού, Καταναλωτικών Υποθέσεων και Ελέγχου Απάτης) είναι αρμόδια για την παρακολούθηση τέτοιων πρακτικών. Τα τελευταία αποτελέσματα που δημοσιεύθηκαν τον Ιανουάριο έδειξαν ότι ελέγχθηκαν 348 σημεία, σε διαφορετικά στάδια της παραγωγικής διαδικασίας.

Στα ευρήματα διαπιστώθηκαν πολλά προβλήματα με τις ετικέτες. Στο 8% των ελεγχθέντων ελαίων, η προέλευση δεν προσδιοριζόταν. Ορισμένες ετικέτες ανέφεραν επίσης ότι το ελαιόλαδο ήταν γαλλικής προέλευσης, παρότι αυτό δεν ίσχυε. Επίσης, η DGCCRF εντόπισε περιπτώσεις φιαλών χωρίς ετικέτα ή με ελλιπή ετικέτα ή μόνο σε ξένη γλώσσα.

Οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης (ΠΟΠ) ή οι ελεγχόμενες ονομασίες προέλευσης (AOC) χρησιμοποιούνται μερικές φορές αδιακρίτως, αναφερόμενες σε προϊόντα που δεν είναι AOC, για παράδειγμα όπως «AOC Provence».

Το συνολικό ποσοστό των μη συμμορφούμενων δειγμάτων, που ανήλθε στο 46%, παρουσίασε ωστόσο κάποια βελτίωση, καθώς σημείωσε μείωση σε σχέση με το 57,3% του 2014. «Η ενημερωτική προσπάθεια που καταβάλλουν οι μικρές επιχειρήσεις του κλάδου αυτού φαίνεται να αποδίδει καρπούς», δήλωσε η DGCCRF.