Οι κάτοικοι της Φλόριντα προσβλέπουν σε ένα μέλλον με το τοπικό ελαιόλαδο

Σε συνεργασία με καθηγητές και ερευνητές του τομέα της γεωργίας από το Πανεπιστήμιο της Φλόριντα, μια μικρή αλλά φιλόδοξη ομάδα καλλιεργητών από τη Φλόριντα μπήκε στον χώρο της ελαιοκαλλιέργειας και της παραγωγής ελαιολάδου. Καθώς ο κλάδος των εσπεριδοειδών αντιμετωπίζει δυσκολίες, η πολιτεία εξετάζει τις δυνατότητες του ελαιόκαρπου ως εναλλακτικής και επικερδούς καλλιέργειας.

Ενώ η κριτικός γαστρονομίας της Tampa Bay Times, Laura Reiley, βούτηξε ένα κομμάτι ψωμί σε ένα δείγμα εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου που καλλιεργήθηκε και παρασκευάστηκε στη Φλόριντα και εντυπωσιάστηκε από την ποιότητά του, η «Πολιτεία του Ήλιου» έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά της — περίπου επτά χρόνια — προτού καθοριστεί αν το έδαφος και το κλίμα μπορούν να συντηρήσουν τις κάπως επιλεκτικές, αν και ανθεκτικές στην ξηρασία, ελιές, σε βαθμό ώστε να γίνουν βασικό προϊόν της πολιτείας.

Παράγοντες όπως η υψηλή υγρασία, οι υψηλές θερμοκρασίες, το αμμώδες έδαφος και οι έντονες βροχοπτώσεις θεωρούνταν από καιρό ότι καθιστούσαν την περιοχή ακατάλληλη για την καλλιέργεια ελαιόδεντρων.

Ενώ μεμονωμένοι καλλιεργητές δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους στην ελαιοκαλλιέργεια σε ολόκληρη την πολιτεία, γίνεται σαφές πόσο μεγάλη πρόκληση αποτελεί η καλλιέργεια της ποσότητας καρπών που θα μπορούσε να αφήσει το στίγμα της στο εμπόριο και τις συναλλαγές.

Από τα λίγο πάνω από 11.000 δέντρα που φυτεύτηκαν πριν από τρία χρόνια σε οικόπεδο 25 στρεμμάτων, ένας καλλιεργητής που αναφέρεται στο άρθρο του Reiley «παρήγαγε μόνο 60 γαλόνια ελαιόλαδου, αρκετά για να γεμίσει ένα ενυδρείο σαλονιού».

Ως σημείο αναφοράς, η Καλιφόρνια, ο μεγαλύτερος παραγωγός ελιών και ελαιολάδου στις ΗΠΑ, αναμένεται να αποδώσει περίπου τρία έως τέσσερα εκατομμύρια γαλόνια μέχρι το τέλος της συγκομιδής αυτόν τον μήνα.

Το Ινστιτούτο Τροφίμων και Γεωργικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Φλόριντα έχει φυτέψει ελαιώνες σε ολόκληρη την πολιτεία και στοχεύει να αντιμετωπίσει μερικά από τα μεγαλύτερα ζητήματα που απασχολούν τους ελαιοκαλλιεργητές στα διάφορα μικροκλίματα του νότου.

Το περιβάλλον, η επιλογή των ποικιλιών, καθώς και τα ζητήματα που αφορούν την ανάπτυξη και τη συγκομιδή εξετάζονται όλα στο πλαίσιο της έρευνας του πανεπιστημίου, ενώ η πολιτεία διατηρεί την ελπίδα ότι η περαιτέρω εκπαίδευση και οι μελέτες θα φέρουν την υπόσχεση μιας νέας καλλιέργειας στο μέλλον.