Η διαμάχη για την ΠΟΠ Καλαμάτας

Ενώ οι ελιές της ποικιλίας Καλαμάτας είναι ευρέως γνωστές, η ΠΟΠ που φέρουν αποτελεί πηγή διαμάχης μεταξύ των παραγωγών στην Ελλάδα.

Η ένδειξη Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) που φέρουν οι ελιές της ποικιλίας Καλαμάτας απονέμεται αποκλειστικά σε ελιές που παράγονται στη Μεσσηνία, στη νότια Πελοπόννησο, και υποδηλώνει την ανωτερότητα και την υψηλή ποιότητά τους. Και ενώ η ετικέτα ΠΟΠ προσδίδει προστιθέμενη αξία στους παραγωγούς της Μεσσηνίας, αποκλείει τους παραγωγούς άλλων περιοχών της Ελλάδας από το να αξιοποιήσουν τη συγκεκριμένη ποικιλία, δημιουργώντας έτσι ένα σημείο διαμάχης.

Η αντιπαράθεση έχει πλέον κλιμακωθεί, με την Ένωση Τυποποιητών και Εξαγωγέων Εδώδιμων Ελιών Ελλάδος (ΠΕΜΕΤΕ) να ζητά από το Υπουργείο Γεωργίας την επίσημη κατάργηση της ετικέτας ΠΟΠ για τις ελιές Καλαμάτας. Υποστηρίζεται ότι η ΠΟΠ δεν έχει εξυπηρετήσει τους παραγωγούς της Μεσσηνίας όπως αναμενόταν και ότι, αν καταργηθεί, η εθνική οικονομία θα ωφεληθεί περισσότερο από την αύξηση των ποσοτήτων ελιών με την ετικέτα «Καλαμάτα» που εξάγονται.

Οι τοπικοί παραγωγοί ελιάς της Μεσσηνίας, με τη σειρά τους, απέρριψαν την ιδέα, υποστηρίζοντας ότι μια ονομασία ΠΟΠ είναι εξ ορισμού συγκεκριμένη για την περιοχή και ότι οι ειδικές μικροκλιματικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή και η φροντίδα που παρέχουν στα δέντρα τους επιτρέπουν να παράγουν ελιές καλύτερης ποιότητας. Επιπλέον, ο δήμαρχος της πόλης της Καλαμάτας έχει στείλει επιστολή διαμαρτυρίας στον Πρωθυπουργό και στον Υπουργό Γεωργίας, προτρέποντάς τους να απορρίψουν το αίτημα του ΠΕΜΕΤΕ και να διατηρήσουν την ΠΟΠ ετικέτα των ελιών Καλαμάτας. Προφανώς, διακυβεύονται πολλά και για τις δύο πλευρές και η αναταραχή δεν αναμένεται να τελειώσει σύντομα.

Η όλη κατάσταση είναι σαφώς θέμα μάρκετινγκ και προώθησης: να προσεγγίσουμε τις αγορές με τοπικά, ποιοτικά προϊόντα περιορισμένης παραγωγής και υψηλότερων τιμών για τον καταναλωτή ή, αντίθετα, να χρησιμοποιήσουμε προϊόντα μαζικής παραγωγής που κοστίζουν λιγότερο. Η παραπάνω ανάλυση εστιάζει στους παραγωγούς, αλλά και οι καταναλωτές πρέπει να γίνουν μέρος της εξίσωσης και οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται με βάση το τι είναι καλό και για τις δύο πλευρές.