Γαστρονομική εκδήλωση παρουσιάζει τον οδηγό χρήσης για το κρητικό ελαιόλαδο

Όλα ξεκίνησαν όταν το Πανεπιστήμιο Γαστρονομικών Επιστημών, με έδρα την Ιταλία και ιδρυμένο από τον διεθνή μη κερδοσκοπικό οργανισμό Slow Food, αποφάσισε να συμπεριλάβει το ελληνικό νησί της Κρήτης ως προορισμό για τους φοιτητές που σπουδάζουν την κρητομεσογειακή διατροφή.

Η Biolea, μια εταιρεία ελαιολάδου στην περιοχή του Κολυμπάρι στη βορειοδυτική Κρήτη που ειδικεύεται στην παραδοσιακή παραγωγή βιολογικού ελαιολάδου, επιλέχθηκε για να παρουσιάσει αυθεντικό παραδοσιακό ελαιόλαδο στους φοιτητές μαγειρικής που επισκέπτονταν την περιοχή από την Ιταλία.

Ο Γιώργος Δημητριάδης, ιδιοκτήτης της Biolea, δεν αρκέστηκε σε μια απλή ξενάγηση στις εγκαταστάσεις, αλλά οργάνωσε μια γαστρονομική εκδήλωση με σεφ από τα καλύτερα ξενοδοχεία της Κρήτης, οι οποίοι ετοίμασαν κρητικές σπεσιαλιτέ για τους επισκέπτες. Γιατί; Σύμφωνα με τον Δημητριάδη, «Πιστεύουμε ότι τα προϊόντα διατροφής μας, για να έχουν επιτυχία, πρέπει να είναι χρήσιμα για τον καταναλωτή. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αν δείξουμε στους επισκέπτες μας πώς χρησιμοποιούμε αυτά τα προϊόντα στην κουζίνα μας». Με άλλα λόγια, δεν αρκεί απλώς να έχεις εξαιρετικό ελαιόλαδο, πρέπει να δείξεις πώς χρησιμοποιείται.

Φέτος, ο Δημητριάδης αποφάσισε να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα. Προσκάλεσε μαθητές μαγειρικής από δύο κρητικές σχολές μαγειρικής, το IEK Χανίων και το OAED Ταυρίνιωτη, να «ανταγωνιστούν» και να ετοιμάσουν τοπικές λιχουδιές για τους Ιταλούς επισκέπτες, σε μια προσπάθεια όχι μόνο να δείξει πώς χρησιμοποιείται το ελαιόλαδο στην κρητική κουζίνα, αλλά και να προσφέρει μια ανταλλαγή ιδεών, σκέψεων και φιλοσοφιών μεταξύ των μαθητών.

Οι φοιτητές του Πανεπιστημίου Γαστρονομικών Επιστημών είχαν τη σπάνια ευκαιρία να μάθουν πώς χρησιμοποιείται το ελαιόλαδο στην κρητική κουζίνα και να δοκιμάσουν παραδοσιακά πιάτα όπως τα καλιτσούνια — μικρά ζυμαρικά γεμισμένα με λαχανικά ή τυρί, σπάνια άγρια χόρτα μαγειρεμένα σε ελαιόλαδο, πάστα ελιάς και πολλές άλλες κρητικές λιχουδιές.

Αυτά τα πιάτα δεν ήταν σημαντικά μόνο από γαστρονομική άποψη, αλλά και από άποψη υγείας. Τα φαγητά που παρουσιάστηκαν ήταν αντιπροσωπευτικά της διατροφής που ακολουθούσαν οι Κρητικοί τη δεκαετία του '60, όταν είχαν τα χαμηλότερα ποσοστά καρδιακών παθήσεων, την υψηλότερη κατανάλωση ελαιολάδου (σχεδόν όλα τα πιάτα έχουν το ελαιόλαδο ως κύριο συστατικό τους) και το υψηλότερο προσδόκιμο ζωής στον κόσμο.

Η δεξιοτεχνία των Ελλήνων μαθητών μαγειρικής ήταν εμφανής από τον τρόπο με τον οποίο άνοιγαν το σπιτικό φύλλο και από την ευκολία με την οποία τύλιγαν λωρίδες από λεπτό σαν χαρτί ζυμάρι γύρω από ένα πιρούνι για να φτιάξουν τέλεια διαμορφωμένα γλυκά βουτηγμένα σε μέλι. Ωστόσο, αυτό που προκαλεί έκπληξη είναι το γεγονός ότι οι Έλληνες μαθητές δεν έμαθαν αυτές τις παραδοσιακές κρητικές συνταγές στις αντίστοιχες σχολές μαγειρικής τους, αλλά εκτός σχολείου, στον ελεύθερο χρόνο τους, από τις οικογένειες και τους φίλους τους. Πρόκειται για συνταγές με τις οποίες μεγάλωσαν, αλλά που δεν διδάσκονται στα σχολεία τους.

Δεν θα έπρεπε όμως μια σχολή μαγειρικής στην Κρήτη να διδάσκει την τοπική κουζίνα; Αυτή είναι μια ερώτηση που τέθηκε μετά την εκδήλωση. Στην πραγματικότητα, το πρόγραμμα σπουδών αυτών των σχολών επικεντρώνεται στην ευρωπαϊκή κουζίνα. Αν και αυτό είναι σημαντικό, είναι εξίσου σημαντικό να διδάσκεται και η τοπική κουζίνα, προωθώντας τη χρήση τοπικών συστατικών όπως το ελαιόλαδο, τα άγρια χόρτα και το αρνί. Και αυτό είναι ακόμη πιο σημαντικό αν η τοπική κουζίνα τυχαίνει να αντιπροσωπεύει μία από τις πιο υγιεινές διατροφές στον κόσμο, τη κρητική διατροφή. Ίσως εκδηλώσεις όπως αυτή να ευαισθητοποιήσουν το κοινό σχετικά με αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα και να ενθαρρύνουν τη διδασκαλία της κρητικής κουζίνας σε όλες τις ελληνικές σχολές μαγειρικής.

Φέτος η εκδήλωση ήταν επιτυχημένη. Όχι μόνο οι Ιταλοί φοιτητές έλαβαν, ας πούμε, ένα «εγχειρίδιο χρήσης» για το ελαιόλαδο στην κρητική κουζίνα, αλλά αυτό οδήγησε και σε μια απροσδόκητη ευκαιρία για τους Έλληνες φοιτητές: θα επισκεφθούν το Πανεπιστήμιο Γαστρονομικών Επιστημών στην Ιταλία αργότερα φέτος.