Οι αγρότες του Λάτσιο ξεκινούν τη συγκομιδή στο κτήμα του αυτοκράτορα Αδριανού
Οι αγροτικές ενώσεις αξιοποίησαν την εκδήλωση για να επισημάνουν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι παραδοσιακοί ελαιοκαλλιεργητές στην Ιταλία.
Στην καρδιά της εντυπωσιακής έπαυλης του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού, κοντά στη Ρώμη, οι αγρότες συγκόμισαν τις ελιές του «Αλμπέρτο Μπέλο», του πιο διάσημου από τα αιωνόβια δέντρα που ευδοκιμούν στο τεράστιο κτήμα.
Η τελετή σηματοδότησε την έναρξη της συγκομιδής του 2022 στην κεντρική περιοχή του Λάτσιο. Οι καλλιεργητές και οι παραγωγοί αξιοποίησαν το μοναδικό ιστορικό σκηνικό για να εκφράσουν την ανησυχία τους για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι παραδοσιακοί ελαιώνες στην Ιταλία.
Τα αιωνόβια ελαιόδεντρα δεν είναι μόνο φύλακες της ιστορίας μας, αλλά μπορεί επίσης να συμβάλουν στο να αντιμετωπίσουμε καλύτερα την κλιματική αλλαγή.
Η Coldiretti, μια ένωση αγροτών, και η Unaprol, μια ένωση παραγωγών ελαιολάδου, προειδοποίησαν ότι ένας αυξανόμενος αριθμός ελαιώνων εγκαταλείπεται σε ολόκληρη τη χώρα, καθώς τα κόστη παραγωγής αυξάνονται και τα περιθώρια κέρδους μειώνονται.
«Τριάντα εκατομμύρια δέντρα βρίσκονται σε κίνδυνο», δήλωσαν. Οι οργανώσεις πρόσθεσαν ότι ο αντίκτυπος της κλιματικής αλλαγής επηρεάζει αρνητικά την παραγωγικότητα, ενώ αυξάνει την αβεβαιότητα για το μέλλον.
Δείτε επίσης: Αναβίωση της παραγωγής ελαιολάδου στα πρώην Παπικά ΚράτηΚατά τη διάρκεια της τελετής, οι ενώσεις τόνισαν πόσο σημαντικά συνέβαλε ο ρωμαϊκός πολιτισμός στην ανάπτυξη των τεχνικών καλλιέργειας και ελαιοποίησης. Το ελαιόλαδο έγινε πηγή πλούτου, και οι μέθοδοι που ανέπτυξαν οι Ρωμαίοι συνέχισαν να χρησιμοποιούνται μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα.
Οι Coldiretti και Unaprol πρόσθεσαν ότι η ιταλική ελαιοκαλλιέργεια προέρχεται από αυτή την παράδοση, καθώς αρχαίοι Ρωμαίοι συγγραφείς όπως ο Μάρκο Πόρτσιο Κατόνε και ο Μάρκο Τερέντιο Βαρρόνε, τον 3ο και 2ο αιώνα μ.Χ., έγραψαν τις πρώτες οδηγίες παραγωγής.
«Αυτές ήταν οι θεωρητικές και τεχνικές αρχές που και σήμερα αποτελούν τη βάση για ένα ελαιόλαδο υψηλής ποιότητας, με μια μοναδική γκάμα αρωμάτων, γεύσεων, αποχρώσεων και εντάσεων», έγραψαν οι δύο ενώσεις.
Η ρωμαϊκή κουλτούρα, ανέφεραν, οδήγησε στους πολλούς τοπικούς παραγωγούς ελαιολάδου που έχουν κάνει το ιταλικό ελαιόλαδο διάσημο σε όλο τον κόσμο.
«Ωστόσο, το 20% των 150 εκατομμυρίων ελαιόδεντρων της Ιταλίας είναι σήμερα εγκαταλελειμμένα, καθώς οι επιπτώσεις του πολέμου στην Ουκρανία και οι διεθνείς εντάσεις δυσχεραίνουν τις επενδύσεις στην ελαιοκαλλιέργεια», έγραψαν οι δύο ενώσεις, επικαλούμενες στοιχεία του Crea, του Ιταλικού Συμβουλίου για την Έρευνα στη Γεωργία.
«Με τα κόστη για τις ελαιοκαλλιέργειες να πολλαπλασιάζονται πλέον κατά 200%, σχεδόν μία στις δέκα – το 9% – λειτουργεί με ζημίες και κινδυνεύει να κλείσει», πρόσθεσαν.
Στη σκιά του Albero Bello, οι δύο ενώσεις ανέφεραν ότι ο συνολικός όγκος της ελαιοπαραγωγής στη χώρα μειώνεται, ενώ το κόστος της ενέργειας έχει αυξηθεί κατά 170%.
Επιπλέον, το κόστος των λιπασμάτων αυξήθηκε κατά 129%, του γυαλιού κατά 30%, των ετικετών κατά 35%, του χαρτονιού κατά 45%, των μεταλλικών κουτιών κατά 60% και των πλαστικών κατά 70%. Επιπλέον, η ηλεκτρική ενέργεια κοστίζει πλέον πέντε φορές περισσότερο από ό,τι πέρυσι.
Ο Nicola Di Noia, επικεφαλής του τμήματος ελαιολάδου της Coldiretti, δήλωσε ότι οι δύο ενώσεις «έχουν δεσμευτεί να αντιστρέψουν την πορεία».
«Είναι αποφασισμένες να αποκαταστήσουν και να συντηρήσουν τους ελαιώνες σε μερικά από τα πιο σημαντικά αρχαιολογικά πάρκα της Ιταλίας», πρόσθεσε. «Προσπαθούν επίσης να σώσουν την Κοιλάδα των Μνημειακών Ελαιόδεντρων που έχει πληγεί από το Xylella fastidiosa, το οποίο επηρεάζει την ελαιοκαλλιέργεια στην Απουλία».
«Μελετώντας αιωνόβια δέντρα όπως το Albero Bello στη Βίλα του Αδριανού… ενδέχεται να εντοπίσουμε χρήσιμα στοιχεία σχετικά με την ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή, καθώς και τη παραγωγική συμπεριφορά [των φυτών], την ευελιξία ως προς τις ανάγκες της βιώσιμης εντατικοποίησης της ελαιοκαλλιέργειας και τη βελτίωση των χαρακτηριστικών υγείας των προϊόντων [ελαιολάδου]», συνέχισε ο Di Noia.
Ο David Granieri, πρόεδρος της Unaprol, δήλωσε ότι η άμβλυνση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο είναι σημαντικό να αποκατασταθεί η παραγωγή των ιστορικών ελαιόδεντρων της Ιταλίας.
«Τα αιωνόβια ελαιόδεντρα δεν είναι μόνο φύλακες της ιστορίας μας, αλλά μπορούν επίσης να συμβάλουν στο να αντιμετωπίσουμε καλύτερα την κλιματική αλλαγή», είπε. «Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να εργαστούμε για την αποκατάσταση και την επαναφορά της παραγωγής σε όσο το δυνατόν περισσότερα από αυτά τα δέντρα».
«Ο στόχος δεν είναι μόνο να βελτιώσουμε τις γνώσεις μας, αλλά και να μειώσουμε την εξάρτησή μας από τις εισαγωγές ελαιολάδου, ώστε να επαναλανσάρουμε με επαρκείς επενδύσεις το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο Made in Italy», κατέληξε ο Granieri.