`Παραδοσιακή παραγωγή ελαιολάδου στην Τυνησία

παραγωγή

Παραδοσιακή παραγωγή ελαιολάδου στην Τυνησία

Ιανουάριος 1, 2015
Από τον Aldo Pesce

Πρόσφατες Ειδήσεις

Η Τυνησία αριθμεί μόλις 11 εκατομμύρια κατοίκους και είναι το ένα τρίτο μικρότερη από την Καλιφόρνια, αλλά φέτος αναμένεται να είναι ο τρίτος ή ακόμη και ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός ελαιολάδου στον κόσμο. Παρά τη θέση της στη διεθνή κατάταξη, οι τυνησιακοί παραγωγοί εξακολουθούν να συνδέονται στενά με παλιές παραδόσεις.
Στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας, η περίοδος συγκομιδής ξεκινά στα τέλη Νοεμβρίου, όταν οι ελιές αρχίζουν να γίνονται μαύρες και ομάδες γυναικών και ανδρών πηγαίνουν στα χωράφια με μεγάλα πράσινα δίχτυα και σκάλες για να αναρριχηθούν και να συγκεντρώσουν τους καρπούς των μεγαλοπρεπών δέντρων.

Ένα άτομο μπορεί να συλλέξει, με τη βοήθεια μόνο ράβδου ή πλαστικής χτένας, μέχρι κιλά 150 ελιές ανά ημέρα. Όταν τελειώσει η μέρα, οι ελιές φορτώνονται σε σάκους πάνω από καροτσάκια που τραβιούνται από γαϊδουράκι ή στις πλάτες φορτηγών.

Ο αριθμός των συνεχών γραμμών για την παραγωγή ελαιολάδου αυξήθηκε, αλλά στην 2012 οι μονάδες 1,050 από το 1,707 ma'asara εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τον παραδοσιακό τύπο, σύμφωνα με το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου.

Οι αγρότες ή οι μεσίτες παρουσιάζουν τον ιδιοκτήτη του μύλου με ένα καλάθι με το όνομά του, γεμάτο με δείγμα των ελιών τους. Ο αγοραστής του ελαιοτριβείου ελέγχει προσεκτικά τις ελιές, πιέζει μερικές από αυτές με το χέρι για να ελέγξει την απόδοση και, μόλις αποφασίσει να αγοράσει, αρχίζει να διαπραγματεύεται την τιμή.

Στα ελαιοτριβεία που λειτουργούν ως εγκαταστάσεις εξαγωγής σύμβασης, μια κοινή σκηνή είναι οι μακριές παραλαβές και οι σάκοι που περιμένουν τη σειρά τους και βαριούνται οι κάτοικοι του καπνίσματος για να περάσουν το χρόνο. Κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης επίσκεψης, οι περισσότεροι αγρότες δήλωσαν ότι προτιμούν να δώσουν τις ελιές τους σε ελαιοτριβεία με παραδοσιακά συστήματα επειδή πιστεύουν ότι από τα παλιά πρέσες θα αποκτήσουν μεγαλύτερη απόδοση και ένα καλύτερο πετρέλαιο. Φάνηκαν λιγότερο ανησυχούν για τα πρότυπα υγιεινής ή την οξείδωση.

Διαφήμιση

Υδραυλικά ελαιοτριβεία σε παραδοσιακό τυνησιακό μύλο

Οι ελιές παραμένουν μέσα σε πάγκους, περιμένουν τη στροφή τους, σαν μικρά, μαύρα βουνά. Όταν έρθει η ώρα τους, τα φρούτα εισέρχονται στο μύλο και συνθλίβονται από την πέτρα σε μια πάστα που θα πιεστεί στο λάδι. Το μείγμα ελαίου-νερού που εξέρχεται από την πρέσα διαχωρίζεται από τη βαρύτητα.

Η όλη διαδικασία παρακολουθείται από το ra'is, διευθυντής του μύλου που συντονίζει τους εργάτες. Στο τέλος της διαδικασίας εκχύλισης και διαχωρισμού, το λάδι αποθηκεύεται σε υπόγειες λεκάνες για να διατηρηθούν οι ιδιότητές του.

Σε ένα καλό έτος οι ενέργειες αυτές επαναλαμβάνονται 24 ώρες το 7ωρο από το Νοέμβριο έως τα τέλη Απριλίου. Το ελαιόλαδο είναι η υπερηφάνεια της Τυνησίας και αποτελεί σημαντική πηγή εργασίας, εξασφαλίζοντας κάπου μεταξύ 30 και 45 εκατομμυρίων ημερών απασχόλησης.

Με τον καιρό μια πιο σύγχρονη και μηχανοκίνητη προσέγγιση του τομέα θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα του ελαιολάδου της Τυνησίας, μειώνοντας το κόστος της συγκομιδής και της διαδικασίας εξόρυξης. Αυτό θα μπορούσε να είναι η πρόκληση της επόμενης γενιάς τυνησιακών παραγωγών ελαιολάδου.


Σχετικές ειδήσεις